8 January 2010 in Gadgets
Tja, lang op gewacht, maar vandaag was ie er dan: de Nokia N900. Ik heb er een avondje mee lopen klooien. De ervaringen so far afgezet tegen mijn huidige iPhone 3G:
Goed
- hardware: toetsenbord, processors.
- formfactor (ligt lekker in de hand).
- scherm: wow. Daar kan de iPhone een puntje aan zuigen. Goeie resolutie.
- browser: ondersteunt flash en is snel.
- mediaplayer: fraai, maar mist wel de simplicity van de ipod/iphone.
- Gewoon een cli naar Debian.
- Multi-tasking.
- Camera: wow.
Ruk
- software: niet af. Voor gebruik van widgets moet je eerst inloggen op de applicatie (bv. Facebook) en dan tonen ze een status. Wil je reageren dan linken ze naar de startpagina van de applicatie website en moet je dus opnieuw inloggen. Hoezo geschift?
- inzoomen/uitzoomen: iemand van Nokia moet alsnog tegen de muur voor het bedenken van de procedure met de draaiende vingertjes.
- belevingservaring: Meamo blijft Nokia. Dus: voorwaarden accepteren, twee keer ja klikken en dan is er iets geïnstalleerd. Vervolgens spring je terug naar een scherm in een andere dimensie en ben je even kwijt waar je bent. Update routine is vaag.
- chaos: diverse schermen met icoontjes die van alles en niets doen. De één kan wel omgezet worden naar iets op je desktop, de ander niet. Als er structuur in zit, dan heb ik die niet gevonden.
- inconsistent: de ene keer is een tekstbalk gekoppeld aan Google, de andere keer aan je browser (dus http). Als gebruiker heb je geen idee waar je in zit te werken of wat je nu moet invoeren.
- weinig applicaties beschikbaar en wat er is werkt half of eigenlijk niet.
- scrollen op het scherm: tja, dat is vergeleken bij de iPhone gewoon niet af. Of slecht geïmplementeerd.
Conclusie
Meamo in deze vorm is een ruwe diamand, maar dan minder goed dan iPhone OS 1e generatie. Daar was functionaliteit er geheel niet, hier is het er half, maar werkt het in the end niet. Frustrerend. Als techneut is dit het toestel om te hebben, maar een eenvoudige tekstgeit als ik heeft liever een iPhone.
Nokia verdient zeker een compliment voor de mate waarin ze Meamo op Symbian hebben laten lijken. Qua uiterlijk moet je de verschillen met een vergrootglas zoeken. Zelfs de icoonstructuur hebben ze in Meamo terug laten komen. Wat dat betreft is die N900 voor Nokia-fans echt een Nokia-2.0.
Nokia presenteert deze N900 als een internettablet waar je ook mee kunt bellen. Daarom zitten er geen fysieke knoppen op, maar moet je het doen met een onscreen telefoon. Ik lees daar best wat gezeur over, maar ik ben er zeer over te spreken. Digitale telefoon doet het prima en is snel. Zeker vergelijkbaar met de iPhone.
Irritant vind ik manier waarop Nokia het toestel aanlevert. Hij lijkt vol applicaties te zitten, maar ieder icoontje dat je aanklikt gaat een installatie uitvoeren. Dat betekent dus diverse schermen doorklikken (voorwaarden, gevaarmeldingen, etc) en daarna 2 seconden wachten voordat hij iets doet. Dan gaat ie iets downloaden (?) en installeren en gaat ie terug naar de desktop. Dat betekent dat je weer twee keer moet klikken om in dat ‘applicatiescherm’ te komen om dan weer dezelfde routine door te lopen voor de volgende applicatie. Dat kan volgens mij een stuk gebruikersvriendelijker.
Bijna een jaar geleden, klooide ik voor het eerst met een G1 (Android). Ook dat had ruwe kantjes, maar daar zat wel lijn in. Dat mis ik wel een beetje op die N900, hoewel ik geweldige ervaringen met het ding op internet lees en van een collega hoor. Mogelijk zie ik dus iets over het hoofd. Maar vergelijk ik de voortgang die Andriod sinds die G1 heeft gemaakt met deze Meamo V5, dan kan ik Nokia maar één advies geven: updaten. En snel ook. Lukt dat niet, dan droppen dat Meamo en verder met Android.
Reageren »
30 October 2009 in Gadgets
Euro 89,- voor een gestyleerde DVD writer voor de MacBook Air. Het is niet gratis, maar dat was die frisbee ook niet, dus waar gaat het over. Bovendien ziet zo’n drijf er gewoon leuk uit. Maar: zonder illegale hardwarematige aanpassing werkt dat ding niet op andere Macs. U zegt? Dat ze Windhoos gebruikers niet zo’n keck ding willen vermoeien, dat begrijp ik. Maar waarom zo’n ding beperken tot die MBA? Vaag.
Reageren »
30 August 2009 in Gadgets
Vrijdag was het zover en werd de golfcar afgeleverd. We hebben nog weinig tijd gehad om ermee te klooien, maar voor de geïnteresseerden kort de eerste indrukken.
Aflevering
In tegenstelling tot onze vorige auto (een Volvo die fors meer kostte) is het Toyota afleverniveau hoog. De Prius komt inclusief gevarendriehoek (onze eerste, joy!), gevarenhesje, verbandtrommel, led-set en orchidee. Meegeleverd worden twee echte Nederlandstalige handleidingen van bijna 1000 pagina’s. Bij aflevering werd ook ruim tijd genomen om de basis van alle elektronica uit te leggen en was alles al werkbaar ingesteld.
De elektronica
Een Japanse auto, dus de elektronica maakt standaard onderdeel uit van de inrichting. Een heus verschil met Volvo, waar elektronica in veel gevallen ‘optioneel’ is. Het verschil merk je in de vormgeving van het dashboard: Toyota levert een geïntegreerd geheel, waar Volvo hier en daar wat ruimte maakt voor een knopje. Het is allemaal wennen (als gezegd: 1000 pagina’s handleiding), zeker omdat de Prius wordt afgeleverd in een soort Amerikaanse ‘iedere-bestuurder-is-een-debiel’ modus, dus alles heeft zijn eigen alarm. Roy werd daar zeker niet vrolijk van, maar enig grasduinen in de handleiding lost dat probleem snel op.
De Prius heeft wel een aantal coole gadgets. Camera’s aan de achterzijde bijvoorbeeld. Handig bij het parkeren. De audioset heeft standaard een 40Gb harddisk en ript desgewenst audiocd’s, met een koppeling naar Gracenote. Een intern ventilatiesysteem zorgt ervoor de auto koel blijft wanneer je hem in de zon parkeert. Da’s wel prettig en gezond, want dat betekent dat je niet in een sauna stapt, waarna de airco de boel geforceerd moet terugkoelen.
Maar hoe rijdt ie?
Goed. Ik kan niet anders zeggen. Heb er als gezegd nog niet heel veel mee gereden (140 kms), maar vooralsnog bevalt ie goed. Ook op snelweg, oude klinkerwegen en onverharde weggetjes. Tot 130 km/u is ie zeker niet traag. Opvallend vind ik het geluidsniveau: hij is extreem stil. Ook op de snelweg. Het zoeft, alsof je in een rustige metro zit.
Drive by wire
Ja, dat is wennen. Echt, wennen. Bij mijn vorige auto’s was alles hydraulisch en dat geeft een bepaalde rij-ervaring. Die Toyota is volledig ‘drive by wire’. Stuur en pedalen communiceren met sensors die op hun beurt communiceren met elektronica elders in de auto. Dat is echt anders rijden. Het is directer en er lijkt minder ruimte te zijn voor nuances, maar dat kan een gebrek aan ervaring zijn.
Keuze
Het grote verschil is keuze. Volvo maakt keuzes voor je, Toyota biedt ze. Geen idee wat beter is. Het uit zich onder andere in 1000 pagina’s handleiding. Het verschil zit in kleine dingen en voor de beeldvorming een voorbeeld: autonavigatie. Volvo RTI biedt je een eenvoudig configuratiescherm waarin je wat zaken kunt regelen, bijvoorbeeld wel of geen gesproken commando’s. Daar kun je dan het volume van regelen, maar meer niet. De manier hoe de navigatiecommando’s via de speakers worden gecommuniceerd t.o.v. muziek bepaalt Volvo. Bij Toyota kun je dat zelf regelen. Ik weet niet of dat een voordeel is, maar het geeft je een mogelijkheid om je speakers zo in te regelen dat je muziek kunt luisteren en met zijn tweeën kunt navigeren, omdat de bijrijder ook de gesproken commando’s (en waarschuwingen) kan horen. Bij Volvo is dat ondenkbaar, omdat gesproken commando’s uitsluitend via de linkerspeaker bij de berijder hoorbaar zijn en niet alle gesproken commando’s op het scherm worden weergegeven.
Ander voorbeeld, wellicht voor mierenneukers, maar ik heb me hier bij Volvo altijd kapot aan geërgerd: het toetsenbord. Gewoon ingesteld op ABC. Prima werkbaar, maar voor hardcore computernerds als ikzelf, gewoon niet handig. Waarom geen Qwerty optie? Toyota biedt die standaard, zelfs Azerty. En als je andere talen kiest (bij Volvo onmogelijk), dan kun je nog meer toetsenborden selecteren. Hoe cool is dat?
Veiligheid
Ook zo’n verschil. Volvo doet alles om je handen op het stuur te houden en dat uit zich in eenvoudige tools met beperkte functionaliteit. Het doet allemaal wat het moet doen, maar het is soms wel erg omslachtig, of zelfs gebruikersonvriendelijk. Een simpel voorbeeld is het gebruik van het adresboek op je SIM, wanneer je daar bijvoorbeeld 2500 contacten in hebt staan. Het is bij Volvo totaal kansloos vanuit een groot adresboek via het stuur iemand te bellen, maar toch is alles erop gericht om je deze martelgang keer op te keer te laten doormaken. Ja, ik weet dat je via T9 kunt zoeken via de ingebouwde telefoon, maar dat werkt niet mega gebruikersvriendelijk en zorgt ervoor dat je toch je handen van het stuur haalt (en kost als optie Euro 2750,-).
Een ander voorbeeld is de navigatie. Een joystick achter het stuur geeft je bij Volvo alle mogelijkheden om een adres te zoeken en toe te voegen en zo je route te programmeren. Snel gaat het allemaal niet, maar het werkt wel goed en je hebt beide handen aan het stuur.
Toyota gebruikt het stuur voor de basale functionaliteit (temperatuur, geluid, telefoon oppakken/ophangen, cruise control, radar) en verwijst je voor de rest naar de touchscreen console en biedt voiceresponsemogelijkheden. Dat laatste werkt wonderbaarlijk goed (bel Jan of navigeer naar <plek>), ook in het Nederlands (of Russisch). Wil je uitgebreid klooien met instellingen of complexe handelingen verrichten, dan ben je aangewezen op het touchscreen. Waar Volvo ‘instellingen’ bij >80 km/u ontoegankelijk maakt, heeft Toyota daar geen behoefte aan: je kunt doen wat je wilt, al rijd je 140.
Boordcomputer
Geweldig. Bij Volvo een dure optie (die ik altijd gehad heb), bij Toyota niet beschikbaar. Pardon? Nee, dat lees je goed. Toyota biedt geen optionele boordcomputer. Moet ook eerlijk zeggen dat ik niet zou weten wat hij moet toevoegen, aangezien alles waarvoor je bij Volvo een boordcomputer koopt (gemiddeld verbruik, temperatuur buiten, digitale weergave tankinhoud, dagtrip, etc) bij Toyota in de standaard functionaliteit zit (en meer).
Kofferbak
De echte killer vind ik de kofferbak. Standaard uitgerust met laadruimte onder de laadruimte. Afsluitbaar en kun je nog extra vergrendelen met metalen spanbanden met slot. De ruimte onder de laadruimte is groot genoeg voor een forse koffer en biedt dus ruim plaats aan een notebooktas met een hele partij fotomeuk.
–
Later meer, dan ook met foto’s.
Reageren »
23 August 2009 in Gadgets
Het was niet meer dan een halve seconde dat ik even geen gewicht op mijn schouder voelde. Automatisch greep ik naar de camera, om te constateren dat mijn 16-35L (II) eraf was. Diefstal! In mijn ooghoek zag ik links achter me iemand met een zwart t-shirt aan het graaien in een plastic tas. In een reflex draaide ik me om, maar ik vond mijn pad geblokkeerd door een gozer met een wit tenue. Met een bodycheck duwde ik hem ruw aan de kant, waarna ik de persoon in het zwart met mijn linkerhand bij de strot greep, terwijl mijn rechterhand zich bekommerde om de tas. De dief spartelde tegen, maar moest het afleggen tegen bijna 4 jaar ervaring van mijn linkerhand met glibberige haring en levende paling. Toen ik mijn lens had bevrijd, gooide ik de gozer van me af.
Mijn vrouw liep naast me en zag me in een tas graaien, waarna iemand er in haar beleving vandoor ging. Dat liet ze niet gebeuren, dus stortte ze zich op de tas. Een verbouwereerde dief verzocht haar dat niet te doen en de tas terug te geven. Dat deed ze pas nadat ze had geconstateerd dat er niets in de tas zat waar ik interesse in kon hebben. Daarna maakte de dief zich samen met zijn partner uit de voeten. Gezien haar achtergrond, had het slechter met hem kunnen aflopen.
Het bijzondere van het geheel is wel het feit dat ik mijn camera nooit op mijn rug heb hangen, maar altijd op mijn buik. Da’s gecontroleerd en lekker zacht. Moet zo’n Canon waarderen. In dit geval hing ie misschien een halve minuut op mijn rug, omdat ik mijn vrouw na een speurtocht van een kwartier terugvond en dus even andere prioriteiten had. Een beetje onheil zit dus in een klein hoekje.
Reageren »
20 August 2009 in Gadgets
Mooi plekje voor een fisheye, dus even lens verwisselen. Aangezien het om één plaatje gaat, is het niet natuurlijk niet nodig om die 24-105 goed op te bergen.
Plots lag ie in 30cm diep water. In het opstuivend bodemzand zag ik nog net het rode lijntje van de 24-105L. Een vreemde gewaarwording, gevolgd door de constatering dat er geen beschermend UV-filter op zat. Canon adviseert dat weliswaar tegen ‘forse regenval’, maar aangezien het beeldkwaliteit kan beïnvloeden laat je zo’n filtertje als purist dus achterwegen … Stom dat ik die lens natuurlijk voor die ene foto gewoon even opzij had gezet, in plaats van hem fatsoenlijk op te bergen, cq. aan mijn vrouw te geven. Eén klein tikje was vervolgens voldoende om hem zwemles te geven in één van die 1000den meertjes in zuid Karelië. Bedroefd haal je hem vervolgens weer op het droge. Hij blijft druppelen en piept en kraaktje bij het scherpstellen. Opbergen maar, laten drogen en het beste van hopen.
Twee dagen later piept en kraakt ie een stuk minder. Op het binnenglas zie ik nog altijd kleine druppels, evenals op de zoomaanduider. Geduld heb ik niet, dus foto maken: zonder IS en AF doet het het prima. Met IS en AF ingesteld geeft ie een ‘communicationproblem’ met camera en adviseert ie ‘to clean contacts’. Terug naar zijn warme plekje dus.
Drie dagen later een hernieuwde poging. De lens piept nog een beetje, maar het water binnen is weg. Een foto maken met IS en AF werkt nog altijd niet. De errormelding is dezelfde.
Ik verhuis de lens naar een warmere plek en laat hem daar 4 dagen staan. Weer proberen. Hij piept niet meer. AF en IS werken nu beide. Buiten maak ik voor de zekerheid een aantal foto’s waarop ik na grondige inspectie geen afwijking constateer. De 24-105L werkt dus en we hebben weer wat geleerd, namelijk dat het met de waterdichtheid -bestendigheid van de L-serie wel goed zit.
Reageren »
25 July 2009 in Gadgets
Volgens de meest optimistische verkoopcijfers heeft Palm tot dusver 375.000 stuks verkocht. Da’s niet slecht, (maar komt niet in de buurt van de miljoenen telefoons die benoemd concurrent Apple verkoopt.) Schokkend is de hoeveelheid apparaten die defect worden teruggebracht. De meest positieve spreken van een ‘failure rate’ van 20-25%, de negatieve benadering houdt het op 40%. Betekent dus dat 1 op 4 tot 5 toestellen met een defect wordt terug gebracht. Dat lijkt in lijn te liggen met de productie problemen waar ik het hier over had en de matige kwaliteit waar Boy Genius het over had.
Reageren »
24 June 2009 in Gadgets
Geinig. Dit is na diverse scans, omdat ik weet dat de locatie waar de telefoon lag op het moment van testen een sterk zuigende Vodafuck dekking heeft. De blauwe rand uiterst rechts loopt zo’n beetje over Zoranet Hq heen, dus lekker accuraat is het allemaal niet.
Reageren »
21 June 2009 in Gadgets
Ondoorgrondelijk dat beleid bij Apple. Te koop in de iPhone App store en dus goedgekeurd door de alwetende guru’s op infinite loop: MyVibe, de i-Vibrator. Gratis en leuk voor ‘teasing and seduction’, onvoldoende power voor een orgasme. Aldus de kenners.
Reageren »
