Als je iets verkoopt, dan moet je er ook niet meer naar omkijken. Dat heb ik de laatste tijd ook weinig gedaan, al heb ik wel veel gedacht aan collega’s die nog midden in de integratie zitten. Ik heb het natuurlijk over Zoranet, mijn oude telco die inmiddels al weer drie jaar onderdeel is van dat hele grote Ziggo (waar ik nog altijd een verbinding van heb).

Eerder deze maand hief de telecomreus het merk op en deze week gaat ook het karakteristieke pand in Zwolle dicht. Een prachtige locatie die veel te groot was toen we het huurden, maar dankzij een uitgestelde verhuizing van de zittende huurder (Rechtbank) en onstuimige groei bij ons al bijna te klein was toen we er eindelijk in konden (maar gelukkig vonden we intern nog ergens een paar vierkante meter). Met zijn tuinen en geweldige bewoners was het Klooster een topplek om als bedrijf te kunnen zitten, behalve toen de bliksem insloeg en ik er ’s nachts met een zaklamp doorheen liep te dwalen op zoek naar … eh het licht?

Zoranet

Bijna 10 jaar Telecom was fun met veel hoogtepunten, een prachtige crew, toffe klanten en veel prijzen. Het was de periode dat de cloud doorbrak, we die roemruchte nieuwsbrief van Nederland maakten, ludieke dingen met klanten deden (en niet iedereen als klant accepteerde) maar ook cultureel en in de samenleving onze verantwoordelijkheid namen.

Als jarenlang hoofdsponsor van Toneelgroep Oostpool hadden we kippenvel bij Jeroen Willems die Brel deed (video boven). Ik heb die voorstelling misschien wel 20 keer gezien en draai de muziek nog regelmatig. En ook aan andere voorstellingen denk ik nog vaak terug, zoals de Nimfen en Niemandsverdriet.

We waren vanaf het begin ook groot sponsor bij PEC Zwolle en maakten alles mee: het voorkomen faillissement, promotie naar eredivisie, degradatie en wederom promotie, de bekerwinst, de supercup en Europees voetbal. Ik was er vaak, ook uit en heb ieder stadion van Nederland gezien, van Venlo tot Veendam en van Doetinchem tot Alkmaar. De Arena alleen voor die ene hoofdprijs en een keer op persoonlijke uitnodiging van Marcel en Maarten, want verder krijg ik daar jeuk. Voor al die mensen die nooit begrepen hebben waarom ik als fanatiek FC Utrecht supporter geld stopte in PEC Zwolle (ook met mijn 2 Zwolse bedrijven voor Zoranet): een bedrijf is meer dan een oprichter of een baas en ons hoofdkantoor stond in Zwolle en uit die regio kwamen de meeste medewerkers, dus daar sponsorden we de BVO. Behalve die keer dat FC Zwolle met 3-2 van Utrecht won en daarmee voorkwam dat mijn Utreg Europa in ging (Sorry Dirk!) heb ik daar nooit spijt van gehad.

L1004499

We deden jarenlang de Gouden Kalveren en toneelfestivals in Utrecht, hielpen Sea Shepherd, ondersteunden de handbal in Raalte en hadden een paar jaar onze ‘eigen’ damclub. Ook festivals in de buurt hielpen we: Dauwpop, Bevrijdingsfestival Overijssel, Rock ’n Roll festival, Woefstok (voor honden en hun baasje), Love Boat en een Matthäus Passion in onze ‘eigen’ kerk. En natuurlijk onze Schotse rockers van Scrum! En dan hadden we onze eigen feestjes waar af en toe een voedsel- en waren-autoriteit opdook.

Het waren tien intensieve jaren, met heel veel nachtwerk. Een periode waarin ik trouwde en vader werd. En veel vrienden maakte (en wat vijanden). Een periode ook waarin ik de door mij zo geliefde detailhandel voor mijn neus zag instorten. Ik denk nog vaak aan de mannen die bij die retailers achter de schermen al die kassa’s in de lucht houden (of hielden) en de strijd die ze voerden (of voeren).

Maar het is goed zo.

Al had ik zelf een paar dingen wel beter kunnen doen.

Dus dat ben ik aan het proberen met mijn 12e 13e 14e zoveelste startup. Aangezien ik nooit twee keer dezelfde branche doe, probeer ik het nu in de marketing en media. Het leven als event. Jij hebt informatie nodig, Little Fox vindt het. Je wilt een verhaal vertellen? Regelen we.