Yournalism 2

mei 24th, 2016 Permalink

Yournalism2

Gisteren schreef ik iets over het einde van Yournalism. Dat leverde op social media en in mijn mailbox veel complimenten op, maar ook de nodige pek en veren. Ik wist het beter. En zou rancuneus zijn of jaloers. Ook de toonzetting viel ook niet overal in goede aarde. En ik zou geen hoor en wederhoor hebben gepleegd. Voordat ik daarop terugkom, eerst even over die ondernemers en de door hun gevolgde route.

Er is door een stel jonge gasten hard gewerkt aan een onderneming die uiteindelijk niet gelukt is. Dat is geen schande, maar ik ben ervan overtuigd dat het bedrijf succesvoller was geweest wanneer het met eigen geld op een studentenkamer begonnen was en niet met een wedstrijd om een opstart-subsidie.

Je moet als ondernemer je draai zien te vinden en in rust een groep founders kunnen verzamelen die het prille bedrijf in de breedte verder helpt. Dat samenstellen doe je op basis van benodigde skills en dat is een kwestie van voortschrijdend inzicht en daar heb je tijd of ervaring voor nodig. Dat is lastig voor iedere jonge ondernemer die het voor het eerst doet (maar wellicht wat makkelijker voor vrouwen op die leeftijd omdat die dan mentaal wat verder zijn).

Als je vervolgens zo’n wedstrijd wint en door die noodlijdende branche op het schild wordt geheven als de club die ‘de wereld gaat redden’, dan is het niet gemakkelijk om de tijd te nemen en even stil te staan bij de keuzes die je hebt gemaakt om die prijs te winnen en de consequentie daarvan. Zeker niet als iedereen je doorlopend de hemel in prijst waardoor je al snel denkt dat alles dat je aanraakt een succes wordt.

Dan vergeet je makkelijk dat je feitelijk nog geen product hebt, geen echt idee hebt hoe je structureel geld moet gaan verdienen of waar precies je klanten zitten. Voordat je eerlijk tegen jezelf durft te zijn over het feit dat je ben geleefd, zijn er drie maanden voorbij en begint de bodem van die schatkist in zicht te raken.

Dat leidt tot een situatie waarin je nauwelijks met je product bezig kunt zijn, omdat geldzorgen je dwingen andere prioriteiten te stellen. In discussies gaan principes en productuitgangspunten overboord en voordat je het weet loop je aan de leiband van één enkele opdrachtgever en daarmee is je markt plotseling heel klein. Je bent niet meer met volgende maand bezig, maar hooguit met volgende week. Je gaat daardoor nog meer achter de feiten aan lopen en moet ondanks financiële tegenvallers gemotiveerd zien te blijven. Dat kost heel veel energie en niet makkelijk en ik heb respect voor Kooistra dat hij extern is blijven werken om zijn inzet (in avond- en nachturen) voor zijn bedrijf te kunnen financieren. Maar als je werk en eigen bedrijf toch moet combineren, dan kun je het echt beter vooraf doen, wanneer je planning en timing nog helemaal in eigen hand hebt.

Er wordt in het artikel gerefereerd aan startup-films en nachten vol Red Bull. Natuurlijk ziet dat er vanaf de zijlijn romantisch uit, maar vergis je niet: voordat een Facebook-team nachtelijke doorhaalsessies meemaakte, was Zuck op zijn studentenkamer al drie jaar met het product en zijn bedrijf bezig. Oh en gezond is dat nachtbraken zeker niet en voordat je het weet word je wakker in een ziekenhuis (been there, done it).

Als Kooistra thuis was begonnen, met een co-founder die kon programmeren, dan hadden ze samen een proof of concept kunnen maken. Daar leer je enorm veel van omdat je dan iets maakt en dus veel gedetailleerder met je product en doelgroep bezig bent dan wanneer je er alleen over praat. Dat had een volwassener bedrijf opgeleverd, dat vervolgens met behulp van dat stimuleringsfonds wellicht echt iets aan innovatie had kunnen doen. Op die manier was er echt iets uit die 20K gehaald.

Dan over die oordelen over mij.

Beter weten

Ja, ik weet het beter. Ik ben geen 20-jarige ZZP’er met een half jaar ervaring of zo, maar heb in 27 jaar dat ik zelfstandig ben een berg startups in talloze vakgebieden gehad, altijd met personeel (en soms met honden). Sommigen met heel veel personeel. In diverse landen. En heb een paar goede exits gehad, maar ook mijn neus gestoten. Ik ben vaak vanaf nul begonnen, want dat vind ik leuk en heb dus wat ervaring met het bouwen van een organisatie, het samenstellen van een team, het uitvinden van een product en het vinden van een markt. Ben adviseur en/of commissaris geweest bij startups, grotere en hele grote bedrijven. Ja ik heb veel meegemaakt en op basis van die ervaring zeg ik dat het zo niet had hoeven lopen bij Yournalism.

Rancuneus of jaloers

Ik snap niet goed waarop of waartegen. Als ik subsidie zou willen aanvragen voor pers-innovatie, dan is daar vast ergens een procedure voor.

Irritatie is denk ik het juiste woord. Irritatie over een branche die blind achter de zoveelste ‘innovatie’ aan is gehobbeld en kritiekloos verslag deed van het ‘succesverhaal’. Dat helpt de branch en zo’n onderneming echt niet. Check even de opmaat naar de eerste internetbubble eind jaren ’90.

Neem alleen de titel van het stuk op De Nieuwe Journalistiek: opkomst en neergang. Welke opkomst? We hebben het over een team van een paar mensen waarvan de helft niet betaald is. Er zijn niet meer dan een handvol succesvolle crowdfunding-acties geweest. Het bedrijfje hobbelde van potje naar potje. Dat is geen opkomst, dat is subsidie-toerisme.

Die toonzetting

Ieder zijn stijl. Dit is de mijne. Klanten van mijn bedrijven zijn hem in de nieuwsbrieven gewend en sommige exemplaren daarvan, met name die uit de periode 2006 tot 2008, zijn erg gewild. En een boekje van eind jaren ’90 is zelfs een heus collector’s item. Het hoeft jouw smaak niet te zijn, maar er is een doelgroep die hem waardeert.

Hoor en wederhoor

Dit mijn blogje, mijn kladblok. Die schrijf ik voor mezelf voor later. Vast leuk leesvoer voor me om samen met mijn mailarchief en de opvolger van Google News terug te lezen. 

Zoals dit bijvoorbeeld.