screenshot-presentatie-yournalism

Het einde van het crowdfunding project van een stel subsidie-ondernemers komt niet onverwacht. Op een baanbrekende visie waren de oprichters nooit te betrappen en ze hadden geen idee wat hun product precies was. De weinig kritische benadering door de media bewijst vooral hoezeer die smacht naar een reddende engel. Uiteindelijk leverde de onvoorwaardelijke liefde van die stoffige achterban onvoldoende op en gaat het licht langzaam uit.

Op de Nieuwe Journalistiek een beschrijving van 18 maanden hoop van de journalistiek. Het artikel heeft een hoog ‘lief dagboek‘ gehalte en zit ergens tussen satire, het aanharken van een tuintje en het afwerken van een los eindje. Journalistiek bezien heeft het door het missen van onderbouwing geen waarde.

Ik pak er her en der even wat quotes uit.

Toen Kooistra in 2014 op de redactie van de Volkskrant werkte en er over The Challenge werd gesproken, stofte Kooistra zijn idee weer af.

Kooistra had dus een paar jaar eerder een briljant idee, deed daar vervolgens niets mee en ging werken op een redactie. Toen iemand hem op die redactie op een presenteerblaadje een mogelijke startup-subsidie voorhield, besloot hij risicoloos iets met dat idee te doen. Hij is duidelijk geen ondernemer.

Vanaf mei 2015 moesten we elke maand op zoek naar meer geld, omdat we anders de deur zouden moeten sluiten”, onthult Kooistra, die zelf in de avonduren en weekenden gratis werkte naast zijn baan bij de Volkskrant.

Kooistra kwam met het idee en werkte gratis en in zijn zoektocht naar kompanen bouwde hij een verkeerd team. En geen van zijn adviseurs en subsidievertrekkers heeft dit gesignaleerd…

Hij begon een startup die sterk leunde op technologie, maar had geen techneut onder zijn co-founders. Wel een ‘marketing man’ die ook CEO werd en een ‘verkoper’ (business developer) die CFO was. Hoe scheef wil je het hebben? Idealiter heb je voor zo’n startup een CEO die verkoop/marketing doet naast een productman en een techneut. in die geval had je een CFO nodig die tevens product-owner was aangezien Yournalism vanaf het begin een FUNDER was en geen contentbedrijf.

Vooral Schuijn bezigde die duidelijke start-up-mindset: niet te lang stoeien met een idee, maar gewoon beginnen en gaandeweg bijsturen. Zo vaak mogelijk op je bek gaan, daar van leren en jezelf steeds weer opnieuw uitvinden.  Van Mourik: “De energie droop er vanaf.”

Eehhh, een startup-mindset is met een concept-in-beta, waarvan je de ontwikkeling zelf betaald hebt, vanuit je zolderkamer of garage op jacht naar de eerste 2-3 betalende klanten. Alternatief is dat je met een briljant idee actief op zoek gaat naar een angel investor om een proof-of-concept te maken.

Zoveel mogelijk op je bek gaan en daarvan leren is geromantiseerde bullshit, hooguit van toepassing op ondernemers die in hun leven een reeks van bedrijven hebben opgericht en zo telkens weer wat nieuws geleerd hebben. Binnen een startup leidt deze visie tot aanmodderen en gezwabber in de ontwikkeling van een bedrijf. Dit uitgangspunt is een vrijbrief voor brainstormsessies zonder focus en het inhuren voor allerhande smaakjes van de dag die zich met het zoveelste goeie idee manifesteren.

Kooistra: “Wil je een site als Yournalism opzetten, dan heb je meer nodig dan die eerste 20.000 euro.

20K is extreem veel geld voor een beginnende club. Met focus kun je hiermee op basis van een duidelijke visie een prima proof-of-concept maken. Daarmee kun je de eerste non-incrowd klanten zoeken en daarmee kun je investeerders overtuigen. Maar aan focus en visie ontbrak het bij Yournalism met een onjuist samengesteld team als gevolg.

Naast een onderzoek naar de staat van de Nederlandse journalistiek dat werd uitgevoerd door voormalig NOS-hoofdredacteur Hans Laroes (Kooistra: “Vanuit marketingtechnisch oogpunt een slimme stap om de aandacht van journalisten te vangen.”)

Nog een probleem van Yournalism in een notendop: wie zijn eigenlijk hun klanten? Dat zijn niet de journalisten, want dat zijn leveranciers. Dus bedrijfsmatig bezien is het inzetten van Hans Laroes een slechte beslissing, omdat je daar geen massa buiten de incrowd mee bereikt.

De onderzoeksvraag was door Yournalism geformuleerd. Yournalism wilde ook graag helpen en een vinger aan de pols houden. Dat zorgde voor een raar driehoekje waarin ik rapporteerde aan zowel FTM-hoofdredacteur Eric Smit als aan Sybren.

Het structurele probleem van de club: wat is eigenlijk je product en je verdienmodel? Op welke stoel moet je precies gaan zitten? Ben je een financieringsbedrijf of een contentclub? In dit geval is de bedenker van het idee een content-man, die zich niet realiseerde dat zijn innovatie aan de financieringskant van de content lag en niet in de uitwerking van de productie van de content.

We wilden inderdaad sturing kunnen geven aan verhalen. Ons oorspronkelijke idee was dat we een groep kwalitatief goede journalisten zouden vormen waar mensen vertrouwen in hebben

Sturing geven doe je met een duidelijke opdracht aan een door jou geselecteerde journalist. Van de professional mag je vervolgens verwachten dat er een journalistiek product wordt gemaakt dat een voldoende scoort.

Sturing geven in het project betekent dat je bereid bent kosten te maken om conclusies te bepalen en daarmee de productie te kleuren. Dat staat objectieve journalistiek in de weg en ondermijnt de door Yournalism benadrukte onpartijdigheid.

Ook op het gebied van financieren werden de plannen gewijzigd. Niet langer hoefde een project een einddoel te hebben. Yournalism introduceerde doorlopend crowdfunden, iets waar onder andere TPO-journalisten Arnold Karskens en Wierd Duk van profiteerden.

Je product veranderen en klanten daar matig over informeren is een doodzonde. Ik ondersteunde Wierd Duk, maar die crowdfunding haalde de deadline niet. Na enige radiostilte gingen bijdrages van klanten (zoals ik) automatisch en zonder communicatie over in het ‘doorlopend crowdfunden’. Daarmee was Yournalism mij als klant kwijt.

Oh was ik klant? Ik vraag me inderdaad af of ze dat zelf zo zien.

In die nieuwe wereld, daar past crowdfunding wel degelijk in. Ook de groei van het aantal journalistieke projecten op Kickstarter – een van de grootste crowdfundingplatforms ter wereld – wijst daar op.

Inderdaad. En wat is ook alweer de toegevoegde waarde van Yournalism?

Het feit dat Yournalism 20K in een competitie won met een halfbakken team en zonder een idee te hebben over product en klant geeft ernstig te denken over de kwaliteit van het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek.

Update 24 mei 2016: Dat deed op social media nogal wat stof opwaaien. Voor de aanvulling, cq. nuance deel 2.