Beugels op de fiets

Reacties uitgeschakeld voor Beugels op de fiets
december 19th, 2015 Permalink

Normaal

Ruw en heftig was het voor het podium. Zeker in de jaren ’80 en ’90. Maar het was ook met 100 man op de knieën in de bagger voor Vrouw Haverkamp. In kapotte t-shirts en kletsnat door bierdouches. Eindeloos beuken in een regen van stro, terwijl de karbonades en braadworsten je om de oren vlogen. De nachtelijke tochten terug overleefden we op beugels uit de fietstassen. Het was zoepen, brekken en angoan. Het was Normaal.

De laatste 20 jaar was het minder ruw. Zij werden ouder. Ik ook. De plastic beker verving het glas. De bierdouches werden minder. Het stro verdween. Ongetwijfeld ook onder druk van de regelgeving.

Thuis in Utrecht draaiden we eind jaren ’70 al muziek van ze. We hadden één LP: “Het Allerbeste van Normaal”. Totaal onlogisch, want mij vader was Hagenees en mijn moeder Utrechter en niemand sprak Achterhoeks. Aangejaagd door Oerend Hard, herkende mijn vader zich ongetwijfeld in de pure vrijheid-blijheid branie van die boeren rockers.

12 was ik, toen ik ze voor het eerst live zag. We woonden inmiddels in de Achterhoek en mijn ouders hadden fruit geleverd voor de feesttent of een restaurant daar in de buurt. Hoe dan ook: mijn vader regelde kaartjes voor de straatvereniging en ’s avonds trok ik met een zwik buren richting dat weiland. Ik bleef weg van de drukte en vergaapte me achterin de tent aan tientallen høkers die centimeters groene zeep probeerden te overwinnen om in de palen van de feesttent te klimmen. Een machtig spektakel.

Vanavond zie ik ze voor de derde keer dit jaar en tegelijk voor het laatst. Een groots afscheid na 40 jaar, waarvan ik er 33-34 actief meemaakte. “Ajuu de Mazzel” zoals het heet. Niet in een feesttent met een paar honderd høkers, maar in een stadion met 33.000 (?) man. De piep is lög en ze kappen ermee. Het is mooi geweest.

Comments are closed.