Love

Afgelopen maandag (9 maart) werd de lanceerdatum van de Apple Watch aangekondigd. En de pricing. Verder was er geen nieuws over het apparaat. De trend in de berichtgeving is dat Apple vast 5 miljoen horloges gaat verkopen aan de die-hard fans, maar dat het geen hardloper wordt. Obstakels die worden genoemd zijn de batterij, het formaat, beperkte functionaliteit, het ontbreken van een killer applicatie en de prijs. Met die negatieve aspecten ben ik het grotendeels eens, maar met de conclusie niet.Jaren geleden lanceerde Apple de iPod. Het was een lompe muziekspeler, met rare schijf en grote knoppen. En hij deed het alleen in combinatie met een Apple computer, die toen verre van hip was. Bill Gates vond het een interessant concept, maar een lelijk ding en lachte erom dat hij uitsluitend met Apple computers werkte, terwijl Windows op dat moment 99% van de markt had. De media was het in grote mate met hem eens.Apple was niet de eerste met een muziekspeler. Op individuele punten scoorde ie ook niet als beste. Hij was er alleen in wit. De standaard headset was een lachertje, de accu was matig en hij was duur. Je kon er geen programma’s op installeren, maar deed alles in een browser en met widgets. De meegeleverde online music winkel werd lauw ontvangen. Men vond het onacceptabel dat je muziek niet gewoon op die harddisk kon zetten, maar dat dit via iTunes moest. Allemaal waar. Maar als package beter dan de concurrentie.De iPod groeide naar een telefoon. Bij lancering van die eerste iPhone was de trend hetzelfde. De grote spelers haalden hun schouders op. Steve Ballmer zag die iPhone geen significant marktaandeel behalen, Nokia lachte Apple uit en Blackberry vond die iPhone maar een achterlijk concept. De pers vond het een mooi design, maar daar hield het qua complimenten ook wel mee op. De batterij was matig. Het scherm werd snel vuil. Het toestel was kwetsbaar. De WiFi ontvangst was matig. En terwijl de concurrentie volledig op 3G inzette, ondersteunde de iPhone slechts 2G internet. Hoe durfde Apple? Net als die iPod was de iPhone vanaf dag 1 een groot succes, omdat het geheel klopte. De vormgeving, de interface en die App-store zijn inmiddels door iedere andere fabrikant gekopieerd.Het probleem van dergelijke nieuwe dingen is dat ze worden afgerekend op de markt, het gedrag en de technologie van dat moment. Dat is een logische reflex, maar om het potentieel te bepalen moet je kijken naar de plek die deze technologie heeft in de wereld waar we naartoe groeien.Die Watch is Apple’s eerste poging om technologie te produceren die zichtbaar op je lichaam zit. Da’s een behoorlijke stap zoals Tim Cook ook aangaf: “The most personal device we have ever created.” Dat die markt niet eenvoudig is bewijzen de slechte verkoopcijfers van andere smartwatches en de flop van de Google bril. En nu is het de beurt aan de fruitboer. Met Watch probeert Apple het zichtbaar dragen van technologie geaccepteerd te krijgen.

Apple zoekt het daarvoor meer dan ooit in personalisatie. Waar de eerste iPod alleen in wit was en die eerste iPhone uitsluitend in zilver, is de Watch er vanaf de start in minimal 34 combinaties. Dat geldt ook voor pricing: je had feitelijk geen keuze bij de iPod en iPhone, maar je eigen Watch kun je samenstellen vanaf 399 tot ruwweg 25.000 euro.

En de software dan? De getoonde functionaliteit lijkt tot dusver niet indrukwekkend, maar schijn bedriegt. Je kunt op een grappige manier je hartslag en andere medische data delen. Daarmee maken ze het verzamelen van dergelijke informatie logisch, want het heeft een voor jou zichtbare toepassing. Ze proberen het een onderdeel te maken van je communicatie. Net als de smiley zeg maar. Door dit verder te koppelen aan een aantal logische medische research programma’s wordt het feel good karakter van die wearable verder verbeterd en verschuift het verzamelen van data van ‘eng’ naar ‘functioneel’ en ‘leuk’. En dat brengt acceptatie weer een stukje dichterbij.

Maar die bediening dan? Die is verwarrend. Maar de interface van die eerste iPod was ook niet geweldig. Het duurde twee jaar voordat ze hem optimaal hadden. Waar het bij de iPod een mechanische bediening met beperkte update mogelijkheden betrof, is het hier volledig digitaal. Over die interface maak ik me daarom niet zoveel zorgen. Die 10 miljoen kopers van het eerste uur gaan die snel helpen verbeteren.

Maar wat gaan we dan met die Watch doen? Wat me opviel is dat Apple in de presentaties het horloge positioneert als een stuk technologie dat vooral gaat praten met hardware van derden. In die visie ga je met dat horloge op termijn je verlichting aan doen, je auto starten, je verwarming bedienen, je huisdeur openen en betalen. En meer van dat soort dingen die je nu met je telefoon doet. Dat betekent dat Apple inzet op hardware op je lichaam en op de software dat met die hardware communiceert. De vluchtige markt daaromheen is aan derden. Apple faciliteert het platform en de gebruikers en positioneert zichzelf daarmee als de veerdienst die de fysieke wereld aan de digitale koppelt.

Twitter: @royalty

Meer horloges

Wat als je horlogemaker wilt worden?