kardemomIn mijn Turkse buurtsuper speur ik naar Iraanse thee, bij voorkeur met kardemom. Na enige minuten zoeken, krijg ik ongevraagd assistentie van een winkelbediende.

Hij werkt er nog maar net en weet niet alles te vinden, maar hij gaat het voor me regelen. Terwijl ik op mijn gemak de rest van mijn boodschappen verzamel, spit de jonge knul het hele koffie – en theeschap door op zoek naar de door mij gewenste thee.

Hij vindt het niet en vraagt hulp aan de baas. Die komt direct toelopen, pakt een doos thee en geeft deze aan de jonge medewerker, die hem op zijn beurt door wil geven aan mij.

Voordat ik hem kan aanpakken, vraagt de baas aan de knul of hij gecontroleerd heeft of het daadwerkelijk Iraanse thee met kardemom is, zoals ik heb gevraagd. Ah, dat blijkt niet het geval. Terwijl de jongen enigszins verbouwereerd de doos terug zet in het schap, staat de baas klaar met andere thee.

Met enige terughoudendheid pakt de jongste bediende de zak aan, waarna hij minutieus de etiketten begint te lezen. “Ja, kardemom!” Ik zie de opluchting in zijn ogen op het moment dat hij me de thee overhandigt.

Ik bedank hem hartelijk voor zijn moeite. Op weg naar de kassa dankt de Ondernemer me voor mijn geduld: “Altijd lastig dit soort situaties, maar je moet soms even helpen en ze wat tijd geven, want anders leren ze het nooit.”

Twitter @royalty

Meer als dit:

– De dood van de vakman.

– Faillissement van V&D is prima ontwikkeling.

– Kaas kopen bij Polare: wie is Willem Elsschot?

– Da’s nog best lastig om een haring te kopen.