De andere kassa graag

februari 3rd, 2015 Permalink

laurierdropZe is een jaartje of 25 en vandaag ogenschijnlijk de baas over twee kassa’s en een inpaktafel van De Tuinen. Een hokje van in totaal nog geen drie vierkante meter. Haar bijzondere aandacht gaat uit naar een rol lint. In een verlaten winkel meld ik me bij kassa één. Of kassa twee als we van rechts naar links tellen, want de kassa’s zijn op zich niet gemarkeerd. In mijn hand een zakje laurierdrop en Euro 1,25 gepast. Of ik even af mag rekenen. Dat blijkt lastig. Kreun, zucht, steun: “Straks.” Gelukkig begrijpt ze de krankzinnigheid van die reactie nog voordat haar hand op de inpaktafel verder gaat spelen met het lintje en ik de laurierdrop heb neergelegd om weg te lopen: “Afrekenen doen we aan de andere kassa.”  Na enige tijd gevolgd door “Mijn collega komt zo.”

Een minuut later speelt ze nog altijd met het lint, zonder zichtbaar resultaat. Haar collega is in geen velden of wegen te vinden. Ik besluit af te rekenen met mijn voeten. Ik leg de drop terug en loop richting de markt die met twee dropkramen op het plein even verderop staat.

Meer als dit:

– De dood van de vakman.

– Faillissement van V&D is prima ontwikkeling.

– Kaas kopen bij Polare: wie is Willem Elsschot?

– Als koopvee je winkel zat is.