Soft_sim_selector

Weet je nog hoe het vroeger was? De telco bepaalde welk toestel je op hun netwerk kon en mocht gebruiken. En de telco verkocht je dat ook. Denk aan de Primafoon-winkels en die hoekige Alcatel toestellen die KPN (of was het toen nog PTT?) je daar probeerde te verkopen. Apple introduceerde gisteren de soft sim als onderdeel van de nieuwe iPad en kan gaat daarmee bepalen met welk netwerk je hun apparaat mag gebruiken. En dat netwerk gaan ze je ook verkopen. Nu is het Apple. De rest zal spoedig volgen. Interessante ontwikkeling, met voor- en nadelen. Een paar gedachten.

Met een vaste sim in een toestel bied je een gebruiker een optimale errvaring. Out-of-the box een netwerk kiezen en online. Weg is het klooien met de sim en het gedoe met vage telco-contracten. In theorie zou je per dag of zelfs per moment kunnen switchen, gewoon met een vinkje. Net zoals nu schakelt tussen WiFi netwerken. Dekking bij KPN ruk? Even voor een uurtje switchen naar T-Mobile of Vodafone. Wel zo makkelijk.

Je zit als gebruiker niet meer vast aan een netwerk en dat geeft wat meer controle aan die gebruiker. Op het eerste gezicht tenminste, want uiteindelijk gaat de fabrikant welke netwerken je in theorie kunt gebruiken.

Interessant ook bezien vanuit de regelgeving. De telecommarkt wordt steviger gereguleerd, dan de hardwaremarkt. De Europese commissie heeft tegenwoordig zelfs een mening over internationaal roaming en de daarvoor berekende tarieven. Om maar wat te noemen. En daarmee zegt ze ook iets over de marges. Als de telco niets meer kan verdienen, wat wordt er dan nog in het netwerk geïnvesteerd?

Omdat connectivity-marges onder druk komen, proberen telco’s in toenemende mate hun poen te verdienen met over the top diensten. Wat als een telco een concurrerende dienst levert aan de fabrikant. Een televisiedienst of een social network, etc. Wordt dit netwerk dan geschrapt uit het aanbod?

Hier gaat Brussel zeker het nodige van vinden.