IMG_9090

 

Het meisje dat ons in de viswinkel te woord staat is nog geen 18 jaar oud: “Waarmee kan ik u helpen?”

“Eén Hollandse nieuwe graag, aan de staart, geen uien, hier opeten.”

Ze prutst wat met de kassa: “Eén haring dus.”

“Ja.”

Rommelen met de kassa: “Hier opeten of meenemen?”

“Hier opeten.”

Weer prutsen op de kassa: “Uien erbij?”

“Nee.”

Meer klooien op de kassa: “In stukjes gesneden?”

WTF! “Nee, gewoon aan de staart.”

7 minuten en 4 zinloze vragen verder heeft mijn dochter haar haring. Als die rukwinkelier zijn proces wat beter zou inrichten en die 16 jarige chick niet zou verplichten iedere scheet in de kassa te kloppen, dan zou ze beter kunnen luisteren, ons binnen een minuut helpen en overall een veel betere ervaring geven. Nu blokkeren we gedurende 7 minuten de toonbank en daarmee verhinderen we koopimpulsen bij andere klanten. Bovendien voel ik me als klant niet gehoord, dus kom ik hier uiteindelijk niet meer terug.