De man aan de barHet moet een jaar of twaalf geleden zijn dat ik hem voor het eerst tegenkwam. Ik stond wat verdwaasd aan de bar in de businessclubruimte van FC Zwolle waar ik met m’n softwarehuisje net een sponsorcontract had getekend. De wedstrijd stond op het punt van beginnen en ik begreep niet goed hoe ik bij onze stoelen op de tribune moest komen. Ik besloot twee heren die aan de bar zaten te vragen.

Wat volgde was een hilarisch gesprek waaruit naar voren kwam dat ze al minimaal een jaar of vijf niet meer op de tribune waren geweest. Dat vonden ze zonde van de tijd. Ze hielden zich uitsluitend bezig met bier en het beoordelen van de barkeepers, cq. barmeisjes en de gestoomde bitterballen …

Door de jaren heen was dat onze relatie. We ontmoetten elkaar aan of in de buurt van de bar. Zo trof ik hem in de rust bij de voetbal of de Rugby. Of de Heerenzitting, de Zwolse muziekdagen, de Ster van Zwolle, de Halve Marathon en talloze andere festivals of evenementen in en rond Zwolle. We zochten elkaar nooit op, maar als we elkaar tegen kwamen dan hadden we lol.

Begin dit jaar was het plots anders. Ik trof hem aan de koffie en hij zag er niet goed uit. Ik nam een kop thee en we spraken over voetbal en reclame. Het gesprek duurde als gebruikelijk een minuut of tien. Maar er werd niet gelachen. Een trendbreuk.

Hij moest door en ik nam afscheid: “Zie je thuis tegen de Eagles!” Hij was even stil, keek me aan: “Reken daar maar niet op.”

Hij kreeg gelijk …

Proost!