12 July 2010 in Communicatie
“Ze mogen ontzettend trots zijn. Ze hebben het hele land in vervoering gebracht. We hebben een maand genoten van hun spel. De ploeg kan met opgeheven hoofd terugkomen naar huis. Ze krijgen dinsdag een verdiende huldiging. Misschien dat ze dan beseffen dat ook een tweede plaats bij het WK heel bijzonder is.” Aldus Prinz Pils.
Hij bedoelt natuurlijk: “We hebben een maand genoten van het resultaat, want het voetbal was niet om aan te zien.” Het was echt geen toeval dat tijdens de rust de trailer van Jackie Chan’s nieuwe ‘The Karate Kid‘ werd vertoond. We weten allemaal hoe het bij de Fifa werkt: de kassa komt eerst.
Dan het resultaat. Met bij vlagen afbraakvoetbal werden we uiteindelijk 2e. Terugkijkend is die 3e plek van de Duitsers mooier, want zij verwenden ons een aantal wedstrijden met echt voetbal. En is het daar uiteindelijk niet om te doen?
Reageren »
12 July 2010 in Wordt u al geholpen?
Op een avond loop je op een businessclub een makelaar tegen het lijf. Je hebt weleens een borrel met die kerel gedronken en en keer of wat geluncht. In je zoektocht naar huizen ben je van zijn partij eigenlijk weinig tegengekomen, dus aan de bar houd je even je wensen tegen hem aan: “Heb je zoiets?”
Na enig nadenken komt hij met wat opties buiten de stad. Boeiend, maar niet wat we zoeken. Dan blijkt hij ook iets in de stad te hebben. Of beter: te krijgen. Hij gaat even uitzoeken of het binnen twee maanden beschikbaar is en komt er dan op terug. Weet je wat: “Bel me morgen even en dan weet ik meer!”
Het toont de ware aard van de makelaar. Nog altijd zitten ze achterover te wachten totdat koper en verkoper hen bellen. Actief of pro-actief handelen komt in hun woordenboek niet voor. Maar goed, je moet wat, dus met enige tegenzin bel ik hem de dag erop om een afspraak te maken. Hij is niet binnen, maar volgens zijn secretaresse is dat ook niet zo vreemd, aangezien dit de eerste dag van vier weken vakantie is. Ik bespreek met haar de situatie en vraag of het wellicht mogelijk is dat hij in zijn vakantie dat belletje voor me doet, zoals hij beloofd heeft: “Reken daar maar niet op. In de ruim 25 jaar dat ik hier werk, heb ik hem in een vakantie nog nooit iets zien doen.”
Reageren »
11 July 2010 in Midden-Oosten
By Prof. Valery Kirzhner
In order to make it possible for the Europeans to imagine clearly the situation of bomb attacks in Sderot, journalists often suggest different hypothetical models of bombing European capitals by criminal gangs. In contrast to these, below we consider a realistic historical event of German V-1 and V-2 rocket attacks against London during the Second World War.
Geography. The area of London was about 300 square kilometers, the population being 9 million people.
Technology. Two types of rockets were launched against London – V-1 (flying bomb) and V-2 (ballistic missile). They had similar warheads, containing 700-900 kg of Amatol – a highly explosive material made from a mixture of TNT (trinitrotoluene) and ammonium nitrate (a commonly-used fertilizer).
Rocket Attacks
V-1 Attacks. By 29 March, 1945, 10,000 V-1 rockets had been launched against the Great Britain. Out of 3,200 rockets which landed within the boarders of the country, 2419 reached London. According to Wikipedia, the total damage in London amounted to 6,184 civilians killed and 17,981 injured.
V-2 Attacks. According to different sources, about 2,000 rockets targeted at London during seven months caused an estimated 2,700 civilians killed with another 6,500 injured. This amounts to 1-2 people killed per one V-2 rocket.
Since the explosive potential of the rockets of both types was almost the same, the above statistical data can be summarized. We obtain that the total number of the rockets launched against the Great Britain was 12,000; 4,500 rockets reached London; 9,000 civilians were killed and 24,000 were injured.
Military Effectiveness
The Minister of Arms of the Third Reich, Albert Speer wrote in his memoirs, “An absurd enterprise. In 1944, during the period of several months, armadas of enemy bombers (allies, ed.) dropped an average of 300 tons of bombs a day, while Hitler could have brought down upon England three dozen missiles per day, with a total capacity of 24 tones, which is the equivalent bomb load of just a dozen of “Flying Fortresses”.
Moral Effect
The moral effect of the missile attacks turned out to be most significant. Winston Churchill wrote later, “This new form of attack laid on London’s inhabitants a burden which was, perhaps, even more heavy than the air raids of 1940 and 1941. The state of uncertainty and tension grew longer. Neither day, nor cloudiness brought any relief. A man never knew what he would see at home when he returned there in the evening. A wife, who had stayed for the whole day alone or with the children, was not sure that her husband would return home safe and sound. The blind force of the missile filled the man on earth with the sense of helplessness.”
For the British, the rocket attack against London is still an example of the horrors of the last (for them) war and the crimes of fascism against humanity.
Sderot and Surrounding Areas
Statistics. Before the beginning of bomb attacks, the population of Sderot was about 23,000, while now it is around 17,000. Taking into account the surrounding areas which are also subject to bombing, we can suppose that the population is about 30,000.
Against the territory inhabited by these people, about 4,000 “kassam” rockets of various modifications and another 7,000 mortar shells were launched during the period of 7 years. The warheads of the “kassam” rockets contained from 1 to 10 kg of Amatol, the same explosive as in the case of V-1 or V-2. Thus the total number of rockets targeted at Sderot has amounted to 1,100; 17 people have been killed and 400 injured.
Are These Figures Big or Small?
Maybe the Israelis in the bombed area shouldn’t be so nervous? Perhaps they are wrong spending their lives in bomb shelters? After all, a brick (or a piece of pipe) can fall on anyone’s head; however, this is not a reason to wear a helmet all the time (or live in bomb shelters).
Let us try to compare the figures – to what extent a “kassam” can be compared to a brick or V-1 or 2.
London’s population was 9×106, while that of Sderot and the surrounding area is 3×104; with 9,000 people having been killed in London, it follows from a simple proportion that 30 people should have been killed in the area of “big Sderot”. Actually, “only” 17 people were killed, but if the figure of 9,000 killed in London is considered as large, then the figure of 17 killed in Sderot should also be seen as large.
Furthermore, if 24,000 people were injured in London, the corresponding figure for Sderot, according to the rule of proportionality, should have been 89. However, we have, actually, 5 times as many injured. Apparently, this reflects the technical nature of the damage caused by the rockets from Gaza. If German V-rockets had had similar characteristics of damage, there would have been 120,000 injured in London.
Any attempts to perform the above calculations using some other figures, which the author is, perhaps, unaware of, won’t change the general idea of the result obtained – the losses that the British incurred due to V-rocket attacks are of the same order of magnitude as the losses that the Israelis incurred due to bombing from Gaza.
It can be concluded that the “kassam” is neither a brick nor a piece of pipe. This weapon is proportionally equal to the V-rockets. Hence it is clear that the Israelis’ reaction to the bombing should be much the same as the reaction of the British, described with such great talent by Sir Winston Churchill, the Nobel prizewinner for literature in 1953.
Therefore, it is no surprise that the IDF military operation in Gaza was, in a way, consonant with the British government’s reaction – heavy bombing of Germany, which took away an absolutely disproportionate number of German lives.
Reageren »
8 July 2010 in Entertainment, Zoranet
Sinds de overname van Supervlaai door Bakker Bart, duiken er bij de bakkers steeds vaker koelvitrines op met daarin een beperkt assortiment vlaaien. Als grootleverancier van pin-verbindingen in de versmarkt, bedienen we talloze winkels die zich bezighouden met brood, banket, chocolade en dus ook vlaaien. Tijd voor een test: hoe verhoudt de vlaai van Bakker Bart zich met die van Multi-Vlaai?
We kochten er vier om te proeven. Bij beide een aardbeienvlaai, bij Multi-Vlaai nog een speciale zomervlaai en bij Bakker Bart een appel/notenvlaai. Proevend publiek bestond uit kritische Zora’s, dames en heren.
Op voorhand excuses voor de matige kwaliteit foto’s. Een iPhone doet niet beter.
De dozen van Bart zijn iets hoger dan die van Multi-Vlaai, het karton is iets dikker en ze maken een stijlvollere indruk. De vlaaien van Bart zijn heel iets hoger en zwaarder, maar ook iets (ca. 12%) duurder.
Uitgepakt en wel. Op de voorgrond de voorgesneden vlaaien van Multi-Vlaai, daarachter beide zelf te snijden vlaaien van Bakker Bart. De appel/notenvlaai is echt zwaar en ruim voorzien van noten. Door de bank genomen was iedereen het erover eens dat de producten van Multi-Vlaai er net iets mooier uitzien, maar dat je bij de appel/notenvlaai van Bakker Bart het meeste waar voor je geld krijgt.
Aardbeienvlaai van Multi-Vlaai op bladerdeeg afgewerkt met een suikerrand. Die aardbeien zijn echt vers en de bodem is geweldig krokant.
De aardbeienvlaai van Bakker Bart ligt op een bodem van zandtaart en is iets kleffer dan het Multi-Vlaai product.
De Appelnotenvlaai (Bakker Bart) kreeg de hoogste cijfers, terwijl de aardbeienvlaai (Multi-Vlaai) als enige in zijn geheel op ging. Ook de zomervlaai van Multi-Vlaai scoorde goed. In geen geval was het eten van deze vlaaien een straf, hoewel een Limburger dat ongetwijfeld anders ziet.
Reageren »
