Het raadsel van de Tompouce

7 September 2008 in Uncategorized11 reacties »

Tompouce

Je weet wel, dat traditioneel Nederlandse gebakje van bladerdeeg, banketbakkersroom en glazuur, dat bij hartchirurgen bekend staat als een moordaanslag. Immers, room en bladerdeeg zijn bij elkaar toch goed voor zo’n 95% vet. Het is de Nederlandse vorm van Baklava, dus WIJ waren al geïntegreerd voordat die burka’s deze kant op kwamen. Laat dat effe helder zijn.

Neemt niet weg dat zo’n Tompouce lastig te eten is. Normaal hanteer ik de topdownbenadering, waarbij de volvette banketbakkersroom aan alle kanten tussen het even volvette bladerdeeg uit wordt gedrukt. Het gevolg is een veldslag op je gebaksschotel, maar dat is niet erg, want het is traditie.

Gisteren wees Tom van Tompouce me op een benadering die geciviliseerder zou zijn dan de topdownbenadering. In die aanpak snijd je die volvette banketbakkersroom over de voor lengte door midden, waarmee je dus twee helftjes creeërt, die vervolgens gemakkelijk met de vingers op te peuzelen zijn.

Praktijktests, waarbij ik geassisteerd werd door onze Boer uut d’ Achterhook, wezen uit dat het eindsresultaat hetzelfde is, namelijk een vuil schoteltje.

De vraag is natuurlijk: hoe eet jij je Tompouce?

——-

Foto: genomen met een Nokia E71 bij kunstlicht van Gestapo kwaliteit. Zie je direct hoe slecht de camera binnen is.

Reacties

Boer uut de Achterhook
7 September 2008
Eerst moet het dood, dus flink steken met de vork. Daarna wil ik zien of het wel goed is van binnen, dus uit elkaar drukken/trekken. Daarna in brokken breken met de zijkant van de vork, flink je schuur open en proppen. Het moet langs je mondhoeken naar buiten worden geperst anders doe je het niet goed.
Dit proces herhaal je totdat je een leeg schoteltje overhoudt.

Alle andere methodes zijn voor latente heaumeux en/of “kerels” die dansen. Het één sluit het ander niet uit natuurlijk, maar dat is iets voor een andere keer.
Tom
8 September 2008
Je begrijpt natuurlijk dat je dergelijke complexe “separation of concerns” operaties niet door een boer uut de achterhook moet laten testen. Gedragsregulerende genen treden dan in werking, die hoe-dan-ook zullen resulteren in een aanblik die menigeen de eetlust zal doen vergaan. (Of je moet het concept van een halve Tompouce die al balancerend op een vork in eens de mond in gepropt wordt, tot de categorie “smakelijk eten” rekenen.)

;-)
Boer uut de Achterhook
8 September 2008
Ies koeltoer, jij nie begreip.
Arvid
8 September 2008
Jammer dat we hier zo ver van het eigenlijke onderwerp kunnen afdwalen en dat blijkbaar het eten van een tompouce en de daarbij behorende technieken of ‘best practices’ niet op een serieuze en eerlijke benadering kan rekenen door bovenstaande lieden. Jammer dat de hele discussie in rap tempo over is gegaan naar de tafelmanieren van een Boer uut de Achterhook en en hoe die tafelmanieren in even rap tempo van eenvoudige handeling naar cultuur worden verheven.

De beste techniek om schone handen én een schoon schoteltje te houden bij het eten van een tompouce is:
- zet het vorkje haaks op de bovenste laag bladerdaag zodat deze laag tussen twee tanden van het vorkje komt
- breek een stuk van de bovenste laag bladerdeeg af door het vorkje te kantelen
- haal indien nodig overtollig, uitpuilende room van de zijkant van de tompouce weg
- herhaal de bovenstaande procedure tot de bovenste laag bijna helemaal is opgegeten
- het laatste stuk van de bovenste laag bladerdeeg van de tompouce vraagt om extra voorzichtigheid, afhankelijk van de dikte van de laag kan gekozen worden voor voorzichtig breken volgens bovenstaande procedure of een groter deel van de laag bladerdeeg aan het vorkje prikken (weer tussen de twee tanden) en dit van het vorkje af bijten
- tenslotte kan de onderste laag zonder noemenswaardige problemen worden opgegeten door de zijkant van het vorkje te gebruiken als een soort van mesje door het door de onderste laag bladerdeeg te drukken en het vrijgekomen deel op te scheppen

Op verzoek ben ik bereid de gehele procedure te komen demonstreren.
Akke
8 September 2008
Nee hoor. Je pakt gewoon de bovenste laag eraf, daarna zet je de rest van de TP op deze bovenste laag, waardoor de bodem dus verdubbeld wordt. Vanaf nu heb je een koek met een dikke laag slagroom die je gewoon met je handen kunt eten.
Arvid
8 September 2008
Interessante theorie, maar dat werkt natuurlijk alleen maar als je de bovenste laag van de tompouce geheel zonder roomresidu van de rest kan losmaken. Anders heb je toch smuts op het schoteltje liggen.
roy
8 September 2008
Oh, veel boeiende opties. Ik ga hier nog even een kenner bij halen. Dat wordt Velzeboer, auteur van boeken als ‘gifmengen doe je zo’, ’7000 eenvoudige hapjes voor schoonmoederdag’ en ‘kip, daar zit wat in’. Velzeboer werkt momenteel aan boek over porno, begrijp ik uit zijn communicatie want, hij heeft het doorlopend over visluchten en mosselen. Ik neem aan dat hij ook wel iets weet te vertellen over de Tompouce. Wordt vervolgd.
ijsbrand velzeboer
8 September 2008
Ik bespeur een zekere vorm van degradatie van de cerebrale- en cognitieve vaardigheden van bovenstaande Tompoezenaren.
De enige manier om een dergelijk apparaat te consumeren is als volgt: Zet je voet op de pedaal van de emmer, houd het bord met Tom Pouce boven de ontstane vulopening en kiep de inhoud zo elegant mogelijk daar waar het thuis hoort. De afvalbak!
Het eten van een Tom Pouce kan een redelijk leeftijd verkortende bezigheid zijn. De harde boven- en onderzijde worden van bladerdeeg gemaakt. In bakkersjargon, korstdeeg. Dit deeg moet met gehard pantaardig vet gemaakt worden anders kan het niet goed getoerd worden. Je lichaam raakt hiermee ook goed over de toeren. Verzadigde vetten samen met royale hoevelheden vrije suikers levert zo’n hoge cholesterolwaarde in het bloed op dat de behandelend cardioloog hierop gillend het raam uit springt. LDL zal gaan pieken.
Dan de gekleurde bovenlaag. In bakkerswandelgangen fondant genoemd. Hierin wordt een royale hoeveelheid kleurstof gebruikt, (standaard nichtenroze en oranje tijdens de partijtjes wereldvoetbal) die je ontlasting enkele dagen hardnekking zal doorkleuren.
Kortom een Tom Pouce is een vrijwillige vorm van gecontroleerde euthanasie waarbij de banketbakker in feite het terminale en irreversibele voorportaal van de begrafenisondernemer is.
Boer uut de Achterhook
9 September 2008
Arvid is een vrouw?
Boer uut de Achterhook
9 September 2008
Wat IJsbrand zegt. Kennen jullie misschien een bakker die 300.000 tompoucen kan leveren in het kader van het suikerfeest aan onze Marokaanse medeburgers?
roy
4 January 2009
Wordt binnenkort vervolgd met: hoe eet je een Moorkop