We hebben het hier niet over de Crazy 88 uit Kill Bill, maar over dat stukje preciezie gereedschap dat de Duitsers in de jaren ‘30 ontwikkelden als luchtdoelkanon, maar vanaf 1940 zeer effectief gebruikten als blikopener tegen geallieerde tanks. Naar het schijnt sieren grote aantallen verbruiksartikelen van dit kanon de bodem van de Zwolse gracht, waardoor de baggerwerkzaamheden (ook bij mij voor de deur) wederom even tijdelijk zijn stilgelegd. Na de mortiergranaten eerder dit jaar is dit een welkome uitbreiding van mijn collectie.
In ander (helaas offline) nieuws is de gemeente Zwolle op zoek naar torpedo’s en bijbehorende vliegtuigen. Dit heeft ermee te maken dat ze een aantal “onhygiënisch” aandoende woonboten (da’s politiek correct Nederlands voor drijvende roestbakken die niet zouden misstaan in een sloppenwijk in Johannesburg) wil verwijderen en daarom de ligvergunning heeft ingetrokken. De bewoners, die geen verstand hebben van onderhoud, maar wel van beroepsprocedures, verzetten zich hier fel tegen. Reden voor de gemeente Zwolle om buiten de stadsgrenzen op zoek te gaan naar middelen. Als iemand nog ergens een gesjeesde Japanner met een aftandse Kate weet te wonen, dan houdt de gemeente zich aanbevolen.
Je weet wel, die tent die de PDA ooit groot maakte en deed wat Apple met de Newton naliet: een zakversie maken en geld verdienen. De tent die later ook door mij werd opgegeven, op basis van dramatische cijfers en stagnerende productontwikkeling. En toen was daar nog de miskleun die we kennen als de Palm Foolio.
Afijn, die Palm leeft dus nog. Althans, dat zegt de CEO. En om zijn statements bij te zetten, sprak hij over het nieuwe besturingssysteem dat hij “Palm OS 2.0″ noemt. Je weet wel, dat is dat besturingssyteem op basis van wel niet wel niet Linux, dat al geruime tijd een heftige strijd om de Vaporware Award voert met Duke Nukem Forever. Hoe dan ook, Palm OS 2.0 wordt dus de opvolger van Palm OS 5.4.2. Wees eerlijk, voor Palm is dat best logisch.
Hij was lang en slank en toen ze hem als 7 jarige voor het eerst zag, wist ze dat ie de ware was. Inmiddels is ze al 29 jaar getrouwd, heeft ze een passionele en liefdevolle relatie en bedrijft ze regelmatig de liefde met haar man, de Berlijnse muur. Nee, dat is geen grap. De Zweedse dame (nu 54 jaar oud) valt op lange smalle bouwwerken, maar vindt de muur uit Berlijn muur veel aantrekkelijker dan de Chinese …
Dan, beste kijkbuisvrinden, schakelt Royalty Boulevard even over naar het land van de onbeperkte mogelijkheden. Ik stel je voor aan Edward Smith, verliefd op auto’s en momenteel samenwonend met een volkswagen kever. De man heeft sex gehad met circa 1000 auto’s, maar heeft nog steeds natte dromen van zijn intieme treffen met de helicopter die de hoofdrol speelde in Airwolf. Zou hij het ook met de homosexuele Kitt gedaan hebben, of the General Lee? Eigenlijk wil je het niet weten … of stiekem toch wel. The Doeks uut Hasselt zouden nooit meer dezelfde zijn.
En op een dag maakte niet god, maar de mens een marslander die de Noord-Pool van de rode planeet moet onderzoeken. De landing onder een parachute werd vastgelegd door de Mars Reconaissance Orbiter, een andere robot die al enige jaren om die planeet zijn rondjes draait.
Raar eigenlijk, dat we het wereld voedselprobleem niet op kunnen lossen.
De film haalde ruim 101 miljoen $$$ binnen (doe es 64-2K in Euro’s) en bezet daarmee de eerste plaats in de veel-bekeken-top-10. Het moet de huidige regering in Nederland goed doen dat de Amerikaanse filmheld ook populair is, zonder ondersteuning van populistische Duitsers.
Disclaimer: Bij het plaatsen van dit bericht waren de kijkcijfers van de internetfranchises BitTorrent en Binaries nog niet binnen ….
Copycat Microsoft heeft na het schrappen van diverse lopende muziekhuurdiensten, nu ook de stekker getrokken uit zijn boekenzoek project. Aan gebruikers en partners is niets gevraagd, maar blijven wel met de kosten zitten. De senior VP Nedelta gaf als reden een wijziging in de strategie: “this past Wednesday we announced our strategy to focus on verticals with high commercial intent”, hetgeen neerkomt op “we moeten geld gaan verdienen”. Blijkbaar realiseert de softwaregigant zich dat ze geen onbeperkt diepe zakken heeft en dat aandeelhouders een keer beweging in die koers willen zien.
De grootste penis is ca. 3 1/2 meter en is onderdeel van een walvis. Zo, daar zijn we even stil van eh? Hoeveel kleiner die van jou is, maakt niet uit, maar als ie een naam heeft, dan moet je hem hier laten certificeren.
Ik kan me niet heugen, wanneer ik voor het laatst op een doordeweekse vrijdag voor achten in de ochtend een kilootje of drie kibbeling stond te bakken. Maar dat zit zo.
Op een dag ging Sjoerd, een niet-echt-helemaal-sporende polderjongen, uit vissen. Met een boot, ergens bij Denemarken. Zo kwam hij terug met de beste kabeljauw die ik in jaren gezien heb: vers en dik. Yeah! Thuis had ie nog een paar litertjes olie staan en dus stond dat een dag later bij Zoranet met de melding: jij zou nog een keer kibbeling bakken. Dussss.
Nu ben ik natuurlijk gek op dieren en vind ik het niet raar dat iemand thuis over allerhande vage vloeistoffen beschikt. Maar voor acht uur vis bakken? Poeh, da’s heel niet fijn. Maar ja, agenda’s, marineren, bloemen … dus bleef alleen de vroege vrijdagochtend over voor de betere bakactie. En aldus geschiede …
En heel even was ik weer die visboer uit de jaren ‘90. Oh, wat was dat mooi, vooral in de lente.
Wij schrijven dinsdag 20 mei, het restaurant van een serieus hotel.
“Heeft het gesmaakt?”
- “Jazeker. Maar ik bestelde een Gravad Lachs en kreeg gerookte zalm.”
“Nou daar weet ik weinig van, ik roep mijn collega die uw bestelling heeft opgenomen.”
Enige tijd later duikt een boze collega op.
“Mag ik u iets laten zien?”
- “Jazeker.”
“U heeft dit -wijst “Gravad Lachs” aan op menukaart- besteld.”
- “Dat klopt.”
“Nou, dat is gewoon zalm en dat heeft u gehad. Wat is dus het probleem?”
Dus ik leg de dame het verschil uit tussen Gravad Lachs en gerookte zalm. Ze knikt, maar begrijpt er weinig van. Desondanks vertrekt ze naar de keuken. Enige tijd later.
“Ik het besproken, maar u had wel degelijk Gravad Lachs.”
- “Nee, ik heb licht gezouten gerookte zalm gegeten. Niet slecht, maar geen Gravad Lachs.”
“Gravad Lachs is licht gezouten gerookte zalm op een bedje van Gravad Lachs saus.”
- “Pardon? Nee, Gravad Lachs is in dille/zout ingelegde rauwe zalm, al dan niet serveerd met een dille saus. De kruidenboter die onder de zalm zat, was geen dille saus. Bovendien was de zalm te dik gesneden.”
“Meneer is purist?”
- “Nee, klant.”
En weer vertrekt ze naar achteren.
“We hebben het besproken en passen het aan.”
- “Het maakt mij op zich niet uit hoor, maar het kan verwarrend overkomen. Bovendien is het volgens mij strafbaar in het kader van de warenwet.”
“Oh!”
Daarmee scheert hij Obama’s benadering van schurkenstaten met de manier waarop de wereld (exclusief Churchill) in de jaren ‘30 omgeving met bijvoorbeeld nazi-Duitsland.
Forse uitspraak, zeker wanneer je weet dat Bush zelf de kleinzoon is van de directeur en grootaandeelhouder van een Amerikaans concern dat tot diep in 1942 zaken deed met nazi-Duitsland. Voor de helderheid: oorlog tussen de Amerikanen en Duitsers brak formeel uit in December 1941.
Overigens deed opa Bush in Europa in die tijd veel zaken met een handelshuis uit Rotterdam waar Prins Bernard bij betrokken was. Een andere grote zakenrelatie van opa Bush was IG Farben, de uitvinder van het concentratiekamp gas Zyklon B en tevens werkgever van … juist, Prins Bernard. Meer over de fratsen in The Guardian.
Het is een uur of vijf in de ochtend wanneer een gemeenteambtenaar zijn vaste bezoek brengt aan een postsorteercentrum en een lijstje afgeeft met daarop poststukken die vernietigd moeten worden. Dat lijstje heeft hij gisteren samengesteld met een collega en wordt verspreid onder alle aanwezige postmedewerkers. Nadat de ambtenaar vertrokken is, nemen de postbodes individueel het overzicht door en vissen ze alle op de lijst genoemde stukken uit de stapel post. Zo zorgen de postbodes ervoor dat u de poststukken ontvangt die u van de overheid mag ontvangen.
U begrijpt dat bovenstaand een voorbeeld is uit de oude USSR, maar dat het in Nederland niet zo werkt. De keuze of iemand wel of niet iets wil zien of lezen, ligt nog altijd bij de ontvanger.
Op internet ligt dat anders. Daar bepaalt een overheidsinstantie sinds kort welke internetsites u wel of niet mag bekijken. Ze hanteert daarvoor een lijst met websites die door uw internetprovider voor u ontoegankelijk moeten worden gemaakt. De overheid hoopt met deze zwarte lijst de verspreiding van kinderporno tegen te gaan, want ze vindt dat ze het aanbieden ervan niet kan aanpakken. Veel van de websites, zo zeggen ze, zijn te vinden op computers die ergens in Rusland staan en dat is buiten bereik.
Als provider voor de zakelijke gebruiker, is Zoranet een voorstander van het actief bestrijden van de verspreiding van kinderporno. Toch kunnen we ons niet vinden in de gekozen aanpak. De genoemde zwarte lijst wordt in achterkamertjes samengesteld en is niet openbaar. Deze lijst wordt vervolgens onderhands aan providers verstrekt. Er is geen externe controle op de totstandkoming, dan wel de toepassing ervan. Dit is een handelwijze die rechtstreeks uit de USSR is gehaald en die ernstige gevolgen kan hebben. Staan op die zwarte lijst wel uitsluitend websites die iets met de verspreiding van kinderporno te maken hebben? Past een provider de lijst wel integraal toe, of gaat deze muteren en toevoegen? Je weet het allemaal niet, het wordt niet gecontroleerd, maar omdat het uit naam van de bestrijding van de verspreiding van kinderporno is, vinden we het met zijn allen goed. Nogmaals: Zoranet is niet tegen maatregelen, maar we eisen wel een fatsoenlijke borging van het proces, zoals we dat in een democratische rechtstaat gewend zijn.
We hebben dit namelijk in Nederland eerder aan de hand gehad en toen liep het grof uit de klauw. Achteraf constateerde een parlementaire enquêtecommissie een crisis in de opsporing. Ze sprak van: “ontbrekende normen, problemen in de gezagsverhoudingen en diffuse bevoegdheden en verantwoordelijkheden.” De crisis kennen we met zijn allen als de IRT affaire.
Het gevaar van de huidige aanpak wordt nog duidelijker als we het regeerakkoord erbij pakken. Daarin lezen we: “Teneinde radicaliserende boodschappen en voorlichting over de middelen van terreur te bestrijden, wordt voorzien in de mogelijkheid om het doorgeven van boodschappen door ‘internet-providers’ te verbieden.” De commercieel opererende internetprovider dus, als voorportaal van politie en geheime dienst, acterend in een proces zonder toezicht. Wees eerlijk, dat voelt niet goed.
Royalty.nl is het persoonlijke en ongenuanceerde weblog van Roy van Veen. Ik ben internetondernemer (Zoranet, Theatre of the Mind, Python Projects), schrijver en fotograaf. Daarnaast bekleed ik diverse bestuurs- en adviesfuncties, verzorg (op uitnodiging) lezingen en ben links en rechts gastblogger. Door de jaren heen heb ik diverse (vaak) lelijke beeldjes en spiegels ontvangen voor mijn werk en in 2007 ben ik uitgeroepen tot meest fatsoenlijke ondernemer. Mijn werk is verschenen in diverse vakbladen, radio/tv, kranten en op talloze websites. Bij het behalen van mijn oldschool typediploma in 1983 typte ik er een klas Schoevers typegeiten uit. Nuttelozer kan ik de feiten niet maken.
En op een dag maakte niet god, maar de mens een marslander die de Noord-Pool van de rode planeet moet onderzoeken. De landing onder een parachute werd 
