30 maart 2008 in Gadgets
Onderstaand als beloofd wat eenvoudige data over de performance van de SSD HD van de MacBook Air. Wat zie je: de performance van de HD over een langere periode (>1 uur) tijdens het schrijven en ophalen van videoclips.
In de grafiek is groen ‘lezen’, met pieken tot 64.04 Mb/Sec. Rood is schrijven, hetgeen neerkomt op circa een derde daarvan.
De bovenste grafiek vertoont het beeld rond het wegschrijven van een aantal wat grotere bestanden, terwijl de onderste grafiek het gedrag vertoont van het lezen en schrijven van een groot aantal kleinere bestanden.
Kan iemand iets zeggen over de performance? Hoe verhoudt dit zich tot een ‘normale’ HD?
Tweemaal test van videowerk op de SSD van de Air. Schrijven naar SSD gaat dus 1/3 zo snel als lezen. Piekwaardes op 64Mb/s (lezen).
Bovenstaand dezelfde actie op een MacPro met Hitachi Ultrastar HD. Lezen en schrijven is nagenoeg even snel. Piekwaardes op de videodisk van ca 80Mb/s.
Ook aardig is de algemene performance en de levensduur van de accu, aangezien videobewerken toch wel het nodige van de machine vraagt. De accu blijft langer overeind dan ik had verwacht: bijna 4 uur, met scherm op 80% brightness. De machine gaat overigens niet happeren of hangen en blijft snel bij de wat complexere bewerkingen (iMovieHD), dus met de performance zit het best goed. Wel wordt ie iets warmer.
Reageren »
28 maart 2008 in Geen categorie
Plots op een donderdagavond presenteerde politieke outcast Wilders zijn film (spiegel 1, spiegel 2). In de film geen vooroordelen, geen schokkende nieuwe zaken, maar slechts feiten. Vooroordelen blijken slechts te hebben bestaan bij politieke tegenstanders van Wilders en opgehitste ‘locals’. Een bloemlezing: Balkenende, Afghanen verbranden pop Wilders, Groenlinks registreert domeinnamen Wilders, overheid luistert Wilders af, Marijnissen vindt Wilders levensgevaarlijk, anderhalve paardekop demonstreert tegen film Wilders.
En nu wachten op tegenstanders met niveau en Wilders complimenteren met het nakomen van twee beloften:
- De film komt voor 1 april
- De film blijft bij de feiten.
Kun je niet tegen de feiten, dan kun je niet tegen de waarheid. Maar hulp is dan gelukkig dichtbij.
Overigens is inzake dit thema de posting van Afshin Ellian verplichte kost.
Reageren »
27 maart 2008 in Recensie
De Brit Pip Utton speelt Adolf. Naar eigen zeggen wil hij de wereld net even een iets minder tolerant maken. Een geweldige voorstelling in twee bedrijven waarin hij duidelijk maakt dat fascisme niet is uitgestorven, maar slechts een andere gedaante heeft aangenomen. Kippevel.
Vanaf volgend jaar doet Utton die andere man met de snor: Charlie Chaplin. Ik zit dan zeker weer eerste rij.
Reageren »
27 maart 2008 in Geen categorie
49ste generatie Nederlander? Je vader bruut afgemaakt? Kop op joh, want hij vroeg er zelf om! Toch? En een dagje thuisblijven omdat je het even niet trekt, is er natuurlijk niet bij. Toch doen? Dan gewoon even een spijbelboete. Want zo zijn we in het Nederland van Job Cohen.
3e generatie Marokkaan? Dan mag je wel zielig zijn hoor. Pak van mijn hart, want ik dacht al dat we onmenselijk aan het worden waren hier in Nederland. Dan geen boetes, maar zelfs potjes voor hulp.
Soms, heel soms … wil je hier gewoon niet meer wonen. Weggepest door van die Job Cohen’s of als ondernemer murw gebeukt door dat gekut van zo’n Jan Kees De Jager. Noem het emigratie omwille van een overheidstrauma. Zou daar een potje voor zijn?
Reageren »
24 maart 2008 in Geen categorie
Apple presenteert hem in een fraaie bonbondoos van 3mm dik hoogwaardig karton en van binnen afgewerkt met schuimrubber. Zelfs over het kleinste detail is nagedacht en dat zorgt voor een goed gevoel. Dat is ook nodig, want het prijskaartje voor zo’n nieuwerwetse typemachine is niet gering: 1600 euro voor een 1.6 ghz versie met een ouderwetse harde disk, 2800 pleuro’s voor de 1.8 ghz editie met een lange termijn geheugen op basis van chips (SSD). In alle gevallen wordt ie geleverd met de mini DV kabeltjes die nodig zijn voor het aansluiten van een extern beeldscherm en een tissue. Die laatste is zeker nodig wanneer je hem voor het eerst uitpakt .. De hamvraag is natuurlijk hoe functioneel zo’n MacBook Air nu precies is. Kun je hier de hele dag op werken of is het een gadget voor erbij?
Nieuwe vloertegels: links drie Powerbook G4’s (12″, 15″, 17″), rechts de nieuwe Dual Core 15″ en onder de MacBook Air.
Aangezien ik er langer dan beloofd op moest wachten, volgens Apple had dit te maken met de productie van de SSD, had ik alle tijd om de diverse recensies op het interweb te lezen. Het was vooral de links en rechts geconstateerde oververhitting die me zorgen baarde. In de praktijk blijkt dit tot dusver voor weinig problemen te zorgen. De fan bleef na initiële installatie inderdaad doorlopend draaien, hetgeen op zich wel een aardige ervaring was, aangezien ik van geen enkele Mac gewend ben dat ze herrie maken. De kleine patch (500Kb) loste dat probleem op en sindsdien is de Air geruisloos, wat ik er ook op doe.
De Notebooks onder toeziend oog van de trekeend in de boekenkast, broederlijk naast Mijn Plezierbrevier van Kees van Kooten en wat politieke ’standaardwerken’.
Ik heb heel bewust een uitvoering gekocht zonder externe drive. In de vijf en half jaar dat ik met mijn 17″ Powerbook heb gewerkt, heb ik de ingebouwde superdrive hooguit een keer of tien gebruikt, dus voor mij is zo’n ding niet functioneel. Daarbij is de MacBook Air niet gebouwd op het aansluiten van exerne apparatuur, dus moet je zo’n externe drive niet willen. Ik snap dat het slotje aan de rechterkant een USB aansluiting heeft, maar echt prettig voel ik me niet bij ‘openklappende’ vakjes waar je een kabel in moet pluggen, hoe stevig en goed het ook gemaakt is. Op zich is die USB aansluiting overigens goed bereikbaar en is de hoek van MacBook Air naar bureaublad groot genoeg om een hele USB stekker te kunnen bergen. Heb je een dikke USB stekker, dan ben je veroordeeld tot een verlengkabel. Overweeg je toch een Superdrive aan te schaffen, weet dan dat die via de USB port gevoed wordt. Daar is >500 mA voor nodig en daarvoor heeft Intel voor de Air een speciaal moederbord ontwikkeld. Ergo: die Superdrive gaat NIET werken op andere machines. Overigens heeft de Air intern nog een aantal ongebruikte USB porten. Dit zal ongetwijfeld bestemd zijn voor toekomstige updates voor HSDPA modules, etc.
Natuurlijk heb ik software geïnstalleerd op mijn Air. Deels via downloads, maar deels moest ik dat doen vanaf DVD via een extern werkstation. Die WiFi hookup was makkelijker dan het leggen van een Bluetooth verbinding tussen twee mobiele telefoons en het installeren verliep snel en probleemloos.
De MacBook Air is dun: maximaal 16 milimeter. Desondanks is hij sterk, want in het chasis zit geen beweging. Hij is zeker niet zo kwetsbaar als hij lijkt. Sterker nog, ik heb de indruk dat hij minder kwetsbaar is dan andere Apple notebooks. Dat baseer ik erop dat de toetsen dieper in de machine liggen dan ik gewend ben en ook het scherm een extra opstaand randje heeft. Daardoor is de kans veel kleiner dat de toetsen het scherm raken, hetgeen bij de dunne AppleBooks in dichtgevouwen toestand nogal eens het geval is, wanneer ze een tas delen met boeken die iets op het scherm drukken. Vooral bij notebooks met zo’n glimmend scherm (als de MacBook Air) is dat hinderlijk. Op Macs met een mat scherm vallen die beschadigen nauwelijks op.
De SSD variant kost een slordige 1000 euro meer dan de versie met een normale harddisk en ik heb ervoor gekozen, omdat ik de nodige centen terugkreeg voor hardware die ik inruilde. Voor die SSD toeslag krijg je 16Gb minder capaciteit (64Gb vs. 80Gb), maar heb je chips die in theorie minder kwetsbaar zijn dan zo’n bewegende harddisk. De harddisk zou bovendien sneller moeten zijn bij verwerken van grotere bestanden. Veel heb ik daarvan nog niet gemerkt, maar hier kan ik volgende week vast meer over zeggen na wat tests met video :)
Goed zichtbaar: de relatieve dikte (achterzijde) van de Air ten opzichte van zijn voorgangers. Onderop de drie cm dikke 12″, daarboven de 15″ Powerbook, gevolgd door de 17″ Powerbook en de 15″ MacBook Pro.
De Air is licht en dat betekent dat je hem niet voelt wanneer je ermee op je knieën werkt. Da’s fijn. Door zijn beperkte gewicht luistert het allemaal wel iets nauwer hoe je hem op je knieën zet. Plots maakt een vouw in je broek een serieus verschil tussen fijn typen en wiebelen :)
Geluid wordt verzorgd via een enkelvoudige speaker die aan de rechterkant van het toetsenbord zit. Het geluidsniveau is fors, ondanks de beperkte ruimte die er voor de speaker is ingericht. Het mono-concept maakt het hem minder geschikt voor muziek, maar de Air heeft een koptelefoonaansluiting aan de rechterkant.
Het trackpad en scherm zijn niet specifiek Air only, maar wel het vermelden waard. De Air is mijn eerste LED scherm en ik moet zeggen dat het prettig werkt. Ik heb het gevoel dat het scherper is en meer licht geeft. Het nieuwe trackpad is een genot om mee te werken. Je roteert foto’s door met duim en wijsvinger op het pad een rotatiebeweging te maken. Ook in- en uitzoomen werkt via het trackpad en natuurlijk kun je slideshows bedienen alsof je door een fotoboek bladert. Zeer fraai, zeer gebruikersvriendelijk.
De MacBook Air is een zeer fraai stukje techniek. Zeer portable, maar niet zo klein als de Powerbook 12″, een notebook waar een hele generatie Apple nerds mee is groot geworden en die nog steeds de beste verhouding heeft tussen aansluitingen (2 x USB, 1 x FW1, 1 x Eth), resolutie (1024×768) en beschikt over een interne optische drive (als je daar op zit te wachten). Helaas wordt dat juweeltje al een paar jaar niet meer gemaakt en ben je aangewezen op een 13″ MacBook als je klein wilt.
Links de 12″, rechts de nieuwe Air.
Veel reviewers vinden de MacBook Air een computer voor erbij. Da’s een bruut statement wanneer je kijkt naar de specificaties: 1.8 Ghz dual core processor, 2Gb intern geheugen, 64Gb SSD harddisk en 1280×800 schermresolutie. Wat doen we er nu heel mee in het kader van werk: documenten schrijven, mail typen, beetje browsen en wat presentaties geven en maken. Niets meer dan we in de jaren ‘90 op een Pentium 166Mhz MMX deden, dus waar hebben we het met zijn allen over? ‘Tuurlijk ziet het er allemaal fraaier uit en zeker kost dat ook resources, maar dan nog! Het gebrek aan een ethernetport en meerdere USB porten maakt de air wel ongeschikt voor mensen die veel met externe (netwerk)apparatuur doen. De Air is ook ongeschikt voor mensen die veel met zware grafix doen, of OS emulaties (Parallels, etc) draaien. Reden daarvoor is de de 2Gb intern geheugen gedeeld wordt tussen de hoofdprocessor en de grafische processor. De Air heeft dus geen apart videogeheugen.
Een gemis is een ingebouwde UMTS/HSDPA module voor mobiel internet voor die plekken waar je geen WiFi hebt. Volgens het formele statement kon Apple er niet uitkomen met mobiele operators, maar ik denk dat het te maken heeft met het gesloten concept van de MacBook Air: het is niet een doosje wat je open maakt, dus de Sim moet bij levering bijgesloten zitten. Hoe wil je als fabrikant dan voorkomen dat een koper vast zit aan een specifiek netwerk?
De gesloten box was overigens de enige reden die ik vooraf kon verzinnen om de Air niet aan te schaffen: ik kan zelf de batterij niet vervangen en hoewel dat geen dagelijkse bezigheid is vond ik het wel een showstopper. Gelukkig presenteerde Gizmodo snel (zelfs aan de hand van Apple demo apparatuur) hoe je binnen 2 minuten die batterij vervangt. Kost je uiteraard je garantie. Wil je binnen de garantie je accu laten vervangen, dan kan dat kostenloos bij de auth. reseller. Je betaalt uiteraard wel voor de nieuwe batterij (ca. Euro 99,-, incl.).
Ondanks de beperkte afmetingen is de accu krachtig genoeg om 5 uur wakker te blijven bij regulier kantoorgebruik. Ga je iets doen met video of de externe USB poort (foto’s overzetten), dan houdt ie er na een uur of 3 mee op.
Reageren »
24 maart 2008 in Geen categorie
Het viel me niet makkelijk een schoen te kiezen, waarmee ik dit onderwerp kon aftrappen. Zou ik mijn oudste schoen pakken? Of m’n duurste? Anders die met het meest obscure verhaal? Of toch de meest wilde?
Uiteindelijk kies ik voor mijn klassieke Van Liers, een in Nederland gemaakte gladde zwarte schoen die ik al bijna 20 jaar (!) heb en nog regelmatig draag. Het is de enige schoen die alle plekken gezien heeft waar ik gewerkt heb en daarom de nodige fases van mijn leven aan elkaar rijgt en dus voor veel lezers van dit hoekje van het interweb iets van herkenning zou kunnen oproepen.
In de jaren ‘90 droeg ik deze schoenen dagelijks. Ook in het weekend waren ze veelal een vast onderdeel van de høken, brekken en angoan routine, waarbij ik menig houten vloer van dichtbij heb mogen aanschouwen. Aangezien toen in de .. ahum .. dansgelegenheden (Radstake, Neue Liebe, etc) nog met echte glazen gewerkt werd, was dat soms een heus schervenbal. De gevolgen daarvan zijn goed op de schoenen te zien. Verder maakten ze mijn afstuderen mee, mijn eerste eigen bedrijf, een Duitsche gevangenis en droegen ze mijn gewicht toen ik mijn vrouw verhuisde in het kader van ‘hokken’.
Deze Van Liers kocht ik ooit in de uitverkoop in een schoenenwinkel in Utrecht. Ik betaalde er toen 149 gulden voor, een serieuze aanslag op mijn maandbudget en dat had direct consequenties voor de omzet voor de familie Beefeater. Door de jaren heen zijn ze talloze malen bij de betere schoenenmaker geweest voor nieuwe zolen, hakken en veters. De laatste keer kostte me dat 55 euro. Een niet gering bedrag, maar ach, daar doe ik dan ook weer 10 jaar mee ;)
—-
Dit is een bijdrage uit de serie “De schoen en het verhaal“.
Reageren »
24 maart 2008 in Geen categorie
Schoenen. Ik heb er iets mee. Al sinds mijn jeugd. Het zal er ongetwijfeld mee te maken hebben, dat mijn grootvader schoenmaker was en zijn dochter (mijn moeder) schoenen verzamelt. Zij heeft vele soorten in nog meer kleuren. Mijn collectie is iets beperkter, maar ik heb wel een aantal schoenen met een aardig verhaal. Maandelijks daarom een kijkje in mijn schoenenkast.
Reageren »
23 maart 2008 in Geen categorie
Het zou een grijze Pasen worden, mogelijk zelfs met veel sneeuw. Een half miljard kost die Fujitsu weercomputer die de data ophoeste op basis waarvan heel Nederland zijn planning voor de Paasdagen aanpaste en waardoor strooiwagens af en aan rijden. Met dank aan die Sparc dus. Ga ik nu even mijn tulpjes uit de zon halen. Edwin, kom er maar in.
Update: brrrr, het koufront heeft Zwollywood inmiddels bereikt. Van het mooie voorjaar is niets meer over en de natte sneeuw dwarrelt rustiek naar beneden …
Reageren »
23 maart 2008 in Geen categorie
Terwijl Nederland rouwt om het verlies van Hugo Claus overleed op 68 jarige leeftijd in Zuid-Frankrijk Eckart Wintzen, Nederlands meest innovatieve, humoristische en relativerende ICT ondernemer. Hij was een meester in het verhaal en presentatie. Wintzen hield er een afwijkende managementstijl op na en bouwde daarmee BSO op tot een organisatie van 6000 man in 21 landen. Ruim voordat het een marketingtrucje werd van het bedrijfsleven, hield Eckart zich al bezig met het milieu en duurzaamheid. Een groot inspirator is niet meer.
Reageren »
23 maart 2008 in Geen categorie
“De ideeën van Geert Wilders zijn verwerpelijk,” aldus VVD’er Hans Dijkstal. Mooi compliment voor Wilders, aangezien dezelfde VVD’er hem twee jaar geleden nog betitelde als een “visieloze populist, zonder ideologie of ideeën”. Zo zie je maar weer: tijd heelt alle wonden.
Voor de mensen die het niet meer weten: onder de weinig inspirerende Hans Dijkstijl dook de VVD in 2002 van 38 naar 24 zetels, terwijl peilingen nog geen jaar eerder aantoonden dat een aantal van 50 stoeltjes haalbaar was.
Reageren »
