26 januari 2008 in Geen categorie
Een consultant van een gerennomeerde adviesclub belt: “Voor organisatie X moet ik een onafhankelijk onderzoek doen naar een goede PIN-over-IP provider. Als jullie nu een bijdrage doen van <enige duizenden euro’s> dan adviseer ik dat Zoranet InstoreConnect de beste oplossing is.”
Een boeiende situatie, zeker wanneer je weet dat wij al aan een aantal losse winkels van X leveren.
Ik die vogel uitleggen dat wij de beste oplossing voor winkeliers hebben, niet op zo’n “onafhankelijk onderzoek” zitten te wachten en het eigenlijk wel een hele vreemde gang van zaken vinden: “Weet organisatie X hiervan?” Gaat ie vervolgens op een arrogant toontje dreigen en eisen stellen.
Wat denkt die gast wel niet? Ik heb toch de indruk dat we toch wel bekend staan als een retail provider met principes en een mening.
Tsssss …
Reageren »
24 januari 2008 in Geen categorie
Van de rand van Utrecht (kruispunt 6 snelwegen) naar de ring van Amsterdam. Fortis noemt oa. “de toegankelijkheid” van Amsterdam als een belangrijke reden om daar te gaan zitten. Ik denk dat ik ’s ochtends andere fileberichten hoor dan zij. Ze doen mijn hypotheek en dit is toch wel een signaal dat die gasten compleet gestoord zijn en dat ik nu toch echt iets anders moet.
Reageren »
24 januari 2008 in Geen categorie
Met dank aan Boer uut d’n Achterhook:
Reageren »
20 januari 2008 in Maatschappij
Het gerenommeerde Mindset Media onderzocht 7500 computergebruikers op persoonlijkheid en beleving en bevestigt wat we al lang wisten. Apple gebruikers staan veel positiever in het leven dan Windows freubelaars. Verder zijn ze ook nog:
- Levenslustiger
- Zelfverzekerder
- Creatiever
- Pragmatischer
- Intellectueler
- Emotioneler
- Liberaler
- Openhartiger
Het mag duidelijk zijn waarom politie, politiek en overheid vooral met Windows werken.
Reageren »
19 januari 2008 in Maatschappij
Van producent van Nazi SS uniformen naar sponsor van tennistournooien. Hugo Boss deed het. 
Reageren »
19 januari 2008 in Columns
Eind 2007 realiseerde Bush zich dat hij liever als vredestichter dan veldheer de geschiedenis ingaat en daarom stuurt hij hordes diplomaten met grote zakken geld naar het Midden-Oosten om de kibbelende fracties “vrijwillig” aan tafel te krijgen. Zijn boodschap is helder: vrede is essentieel en wel in 2008. Dat heeft zijn CV nodig.
De media in Nederland grijpen bij het onderwerp “Vrede in het Midden-Oosten” altijd terug op een beproefde en ervaren woordvoerder: de wielrenner met de pukkel. In iedere talkshow duikt duikt deze gewezen staatsman op om uit te leggen dat vrede begint bij het aanlijnen en monddood maken van “Schurkenstaat” Israël. Journalisten luisteren eindeloos en hebben zelden weerwoord wanneer hij uitlegt dat de zionisten talloze VN resoluties aan hun laars lappen en niet-Joodse bevolking behandelen als derderangs burger. Israël is fouter dan fout, zo vindt hij.
Het is jammer dat journalisten niet beter hun huiswerk doen, want het wordt tijd dat de man met de pukkel een keer uitlegt waarom Israël VN resoluties moet eerbiedigen als het (als enige land in de wereld!) geen volwaardig lid MAG zijn van diezelfde VN. Het land mag niet toetreden tot haar geografische groep, heeft geen stemrecht en kan geen zitting nemen in commissies of de VN veiligheidsraad.
Het klopt, zoals de man met de pukkel stelt, dat in Israël mensen als derderangs burger worden behandeld, maar dat blijft niet beperkt tot bepaalde bevolkingsgroepen. In Israël wordt iedereen, Joden incluis, op gezette tijden minderwaardig behandeld. In de jaren dat ik daar (niet Jood) woonde, heb ik het zelf aan den lijve ondervonden. Je hoeft er in Israël niet raar van op te kijken als je als inwoner zonder toelichting een jaar op reisdocumenten moet wachten. Evenmin is het een uitzondering dat met het doorgeven van een adreswijziging bij je bank ruim twee uur gemoeid is en de bankmedewerker tijdens het proces vele malen onderbroken wordt voor zaken die belangrijker zijn: koffie, een telefoontje van thuis, een collega, weer een telefoontje van thuis en noem maar op. Het overkwam me ook bij ministeries, gemeentes en de kamer van koophandel. Even voor de helderheid: in alle gevallen werd ik begeleid door Joodse Israëli’s. Die manier van omgang zit gewoon in de Israëlisch Joodse cultuur, is niet gericht op specifieke bevolkingsgroepen en is zeker niet via wetten geregeld.
Dat ligt anders in het ondemocratische Jordanië. In haar wetgeving staat kraakhelder beschreven dat je als Palestijn, Jood en Christen niets in dat land te zoeken hebt en er zeker niet mag werken. Let er even op dat men daar dus twee religies en een groep nomaden op één hoop gooit. Libanon, Egypte en Syrië, landen die ook geen democratie kennen, hebben overigens uitsluitend wetgeving tegen Palestijnen, die zij aanduiden als “de parasieten van het Midden-Oosten”. De man met de pukkel lijkt dit echter vrij normaal te vinden, want hier hoor ik hem niet over.
Waar ik hem ook niet over hoor is hetgeen momenteel in Oost-Jeruzalem aan de gang is. Een kopie van wat er in de negentiende eeuw gebeurde en toen de basis vormde van Israël zoals wij het thans kennen. Het gaat om een reeks vastgoedtransacties die er voor gaan zorgen dat er de komende eeuwen geen vrede in het Midden-Oosten komt.
Even terug in de tijd. Het is de 19e eeuw wanneer de “mighty” Engelsen niet voldoende troepen blijken te hebben om hun empire te runnen en daarom “grond voor dienstplicht” programma’s invoeren, onder andere in het Midden-Oosten. Bewoners krijgen een stuk dorre woestijngrond op voorwaarde dat ze als grondbezitter twee jaar in het leger dienen. Een fout in het proces maakt het mogelijk om grond te accepteren, het direct door te verkopen om zodoende te cashen en daarmee als nomade de dienstplicht te omzeilen. Het gebeurt op grote schaal en kopers zijn rijke Arabieren die de kleine percelen vervolgens als één geheel met woekerwinst doorverkopen aan de hoogste bieder, in veel gevallen mensen van de Joodse stam die “hun land” aan het terugkopen zijn. Met dat proces is niets mis, want dat heet handel.
Hetzelfde gebeurt op dit moment in Oost-Jeruzalem. Daarmee bedoel ik die paar wijken die alle Palestijnen en veel Arabieren zien als toekomstige hoofdstad van Palestina. Daar verkopen Palestijnse eigenaren hun vervallen huizen aan Arabische handelaren die ze weer met forse winsten doorverkopen aan de hoogst biedende, veelal Joodse opkopers. Deze ontwikkelen hier machtige appartementencomplexen die vervolgens voor aardige tarieven worden verhuurd aan ieder die maar in Oost-Jeruzalem wil wonen. U raadt dat goed: dat zijn vooral (orthodox) religieuze Joden. Huisje voor huisje kopen ze op die manier Oost-Jeruzalem op en voorkomen ze indirect dat het ooit een hoofdstad van Palestina wordt.
Dit hele proces wordt aan Palestijnse zijde gedragen door de gedachte dat de vastgoedtransacties in de toekomst via de VN teruggedraaid kunnen worden. Daarin worden ze gesteund door types als de wielrenner met de pukkel. Dat ze zich daarin vergissen, bewijst de geschiedenis. Die hoofdstad kunnen ze op hun buik schrijven en daar valt de Israëli’s geen verwijt te maken, want het is een typisch gevalletje eigen schuld, dikke bult. Maar dat zullen de Arabische landen en de wielrenner met de pukkel wel nooit willen inzien.
Deze bijdrage had moeten verschijnen in de januari editie van De Groote Klok. De buitengewoon intelligente redactieleden hebben zich zeer waarschijnlijk gerealiseerd dat de gemiddelde lezer uit hetzelfde bouwjaar is als de man met de pukkel en mogelijk over eenzelfde mentaal profiel beschikt en derhalve aanstoot zouden kunnen nemen aan de titel die oproept tot het preventief ruimen van slecht geïnformeerde kortzichtige ex-politici. De redactie vond het onderwerp ‘religie’ daarom formeel niet geschikt voor haar lezers en weigert publicatie.
Laten we reëel zijn: een inzending weigeren is haar goed recht, zelfs hun werk. Ik kan niet anders dan constateren dat de redactie niet geheel begrijpt het in het qua problematiek in het Midden Oosten al lang niet meer om relige gaat en in deze column zeker niet.
Reageren »
9 januari 2008 in Maatschappij
Grote winkel, superrrrrr A-locatie, coole spullen, passende muziek en dan op een paal de volgende officiële melding:
Reageren »
9 januari 2008 in Geen categorie
Wij lopen de metro uit, zij erin. Onderweg vang je een half gesprek op dat vervolgens dagen in je hoofd blijft hangen.
De man schreeuwt het uit van verbazing: “Bill already got it?”
De vrouw: “Yeah.”
De man: “So I can get it from him?”
De vrouw: “Definitely.”
De man: “Oh my God!”
Reageren »
