Royalty.nl

Sint heeft ballen

10 November 2007 in Columns3 reacties »

Vijf getinte types sluipen tezamen met hun voorman een huis binnen om een kind af te ranselen en te ontvoeren. Naar Spanje. Met dat gedrag is niets mis, want die peuter heeft het verdiend aldus het grote boek. Hij is afgelopen jaar stout geweest en moet daarom gestraft worden. De overlevering is daar vrij helder in.

De oplettende lezer begrijpt dat we het hier niet hebben over een actie van Al quaida, maar over Sinterklaas. Daarmee doel ik op die Bisschop uit voormalig Lycië (het huidige Zuid Turkije), die met zijn omstreden Pieterknecht goed kwam doen in de Lage Landen. Omstreden, omdat de afkomst van het helpertje onduidelijk is. De meest populaire lezing houdt het op een Moorse knecht, terwijl de meer religieus getinte versie spreekt van een gevallen Demon, dan wel de bedwongen Duivel of de overwonnen Wodan. Vriendelijkere benaderingen houden het op een vrijgekochte Ethiopische slaaf die uit dankbaarheid onze Sint bleef dienen, dan wel op een Italiaanse schoorsteenvegersknecht. Laatstgenoemd verhaal verklaart ook het Pieterpak en de roe, een populair stuk gereedschap onder schoorsteenvegers vroeger en bovendien het symbool van vruchtbaarheid.

Veel varianten dus, maar laten we vooral even één ding heel helder stellen. Welke versie van de sage je ook kiest, in alle gevallen is Piet zwart: aux naturel dus, dan wel vanwege de roet. Nergens is ie groen, geel, blauw, rood of wit. Dus opzouten met al die zogenaamd politiek correcte sociologen en nep historici, die verrekte weinig respect hebben voor traditie en overleveringen. Piet is zwart en daar is ie trots op. Dat lijkt mij in deze tijd een beter verhaal, dan aan je kinderen uit te moeten leggen dat die Pieten die vreemde kleurtjes oplopen omdat ze doorlopend met hun neus in andermans schoenen zitten.

Dat schoentje zetten dateert overigens uit de 15e eeuw. Oorspronkelijk een religieus getint gebaar om de armen te helpen. De schoen werd op de 5e door de rijken uit de samenleving gevuld, waarna de inhoud op 6 december onder de armen werd verdeeld. Het was veel later dat Sinterklaas een feestje werd om de eigen kinderen verschrikkelijk te verwennen, ter verbloeming van falend ouderschap. Daarbij vanzelfsprekend aangespoord door diverse luidt zingende Pieten.

Pieten, ook zoiets. Eeuwenlang had Sint slechts één knechtje. De roedel Pieten danken we aan de Amerikaanse en Canadese soldaten die Nederland in de tweede wereldoorlog bevrijdden. Niet gehinderd door enige historische kennis, interpreteerden zij de sage verkeerd en vonden ze “veel Pieten� leuker dan één. Afstammelingen van die gasten zouden later iets dergelijks doen met documenten over massavernietigingswapens in Irak, of zo… enfin, ander verhaal.

Tegenwoordig maken veel mensen zich overigens zorgen over het uitsterven van de traditie. Sinterklaas moet namelijk opboksen tegen het Amerikaanse geweld van “de Kerstman� en dat gaat hem niet goed af. Alle statistieken duiden erop dat de middenstand die gezette zoetsappige baardman steeds vaker verkiest boven onze eigen statige Bisschop. Dat is jammer en onbegrijpelijk, want Klaas is veel meer een man van onze tijd dan die malloot met dat vliegende rendier. Dat bewijst het nieuws toch dagelijks!?

Wie zit er nog te wachten op die gezette goeierd met zijn snoepwerk, terwijl we leven in een samenleving waarin het gebruik van ernstig lichamelijk geweld op middelbare scholen, de norm is voor het “uitpraten� van een meningsverschil en waarin in diverse steden sprake is van groepen rondtrekkende getinte types die andersdenkenden rücksichtslos de voortanden eruit rossen? Face it: de tijd van sprookjes over lieve mannen met zuurstokjes en toverlollies is voorbij. Het is tijd voor een stukje authenticiteit en traditie. Ook een stukje autoriteit.

—-

Sinterklaas komt dit jaar (2007) aan in een voorstad van Zwolle. Het is de bedoeling dat hij met zijn Pieterknechten om ca. 12.30 uur voet aan wal zet op de gerestaureerde kade van de Hanzestad Kampen. Sint heeft natuurlijk geboekt bij Rederij van Campen. Dat dan weer wel.

Verschenen in de Groote Klok.