Royalty.nl

Een mooie herinnering

16 February 2007 in UncategorizedComments Off

Het was ergens begin jaren ’90, woonde in De Bilt terwijl ik studeerde in Utrecht. Ik kwam terug van een projectoverleg en had nog net de trein die aansluit op de laatste bus. Tijdens het overstappen kocht ik een Italiaanse Bol met gegrilde kip, alles erop en er aan. 5 piek kostten die toen. Ja, dat waren nog eens tijden.

Bij de Italiaan realiseerde ik me dat het later was dan ik dacht en ik moest haasten om de bus te halen. Rennen zelfs. Ik stopte mijn half verpakte broodje in een flap in mijn jas en vouwde mijn orden in mijn nek. Buiten bleek het ook nog heftig te regenen, dus die laatste paar honderd meter naar de streekbussen was geen pretje.

Aangekomen, bleek ik niet de enige die zijn hoop op die laatste ‘De Bilt Centrum’ gevestigd had. Als haringen in een ton stonden we in de bus. Lekker broeierig, een effect dat verder versterkt werd doordat iedereen half stond op te drogen.
Nadat de bus begon te rijden, herinnerde een wazige geur mij aan het broodje warme kip in mijn binnenzak. Op het moment dat ik mijn jas open deed begon iedereen om me heen te snuiven en links en rechts klonken wat afkeurende geluiden. Op zich niet vreemd wanneer er veel knoflook in het spel is.
Maar goed, een dag niet gegeten. Wat doe je? Precies, je zet je tanden in dat broodje. Daar waren mijn medereizigers, die praktisch op mijn lip stonden, niet van gediend. Zij vroegen, nee sommeerden mij het voer op te bergen en het thuis op te eten. Ik was heftig beledigd en protesteerde fanatiek, maar ruimde uiteindelijk de boel wel op.

Achteraf gezien niet zo’n handige actie dat eten in de bus. Maar ach, je bent jong, denkt maar aan één ding, dat is niet beschikbaar, dus ga je eten …. toch?
—

Het schoot bij me te binnen toen ik dit las.