Royalty.nl

Wie?

25 December 2006 in UncategorizedComments Off

“Wat een kut controller!” Het was zo’n beetje het eerste wat ik concludeerde na het swappen van mijn Xbox 360 met Call of Duty 2 voor een Nintendo WII met Call of Duty 3.

Maar na een uurtje martelen, het doorworstelen van de handleiding voor de toetscombinaties en het spelen van de eerste paar legs, moest ik al constateren dat die nieuwe controller wel erg gaaf is. Ik bedoel, een man tegen man gevecht dat je echt fysiek moet uitvechten (echt boxen dus), roeien in een boot over een rivier (de ‘peddelbeweging’ als in de kano) en het serieus besturen van een jeep (een stuur maken van je controller). Het is even wennen, maar wel erg cool.

Die openingsmissie van CoD 3 is er één waarin je een kerk bestormt om vervolgens besprongen te worden door een SS-er, die je daarna al boxend van je af moet zien te houden … ja, dat is wel even een ervaring die zo’n strijd een stukje dichterbij brengt.
Vele hardcore gamers roemen op het internet de controller, maar vinden hem in Call of Duty niet super realistisch, omdat het ‘mikken’ lastiger is dan de point-and-kill controller die ze bij andere consoles gewend zijn. Op zich klopt die constatering, want het is een stuk lastiger om iemand neer te schieten, vooral wanneer je zelf verrast wordt. Maar wees eerlijk, da’s wel realistisch. Ik bedoel, als je een huis binnensluipt en plotseling van dichtbij beschoten wordt, dan is je eerste reactie toch heftig schrikken, met bijbehorende stuiptrekking. Tja en met de controller van de Wii betekent dat dus direct dat de reallife schrikactie gekopieerd wordt naar het spel en je geweer alle kanten op wijst. Misschien niet super practisch, maar wel een stuk realistischer dan de point-and-click versie die ik op de XBox 360 doorspeelde. Het lijkt mij namelijk meer dan normaal dat je schrikt wanneer een SS’er over een afstand van 15 meter je met Hitler’s Chainsaw te lijf gaat.

En zo hakken, roeien, vechten, schieten, rijden en gooien (handgranaten) we ons zo rond de kerstdagen door de lekkere Franse velden die in CoD3 de hoofdrol sspelen. Maar er is natuurlijk meer dan oorlog voor de Wii te koop, maar dan moet zo’n console wel trekken. En in tegenstelling tot de Xbox 360 doet de Wii dat wel. Want waar ik voor de Xbox in 13 maanden maar liefst 1 hele game kocht (Call of Duty 2, op aanraden van Akke), staat de score bij de Wii inmiddels op 3: Call of Duty 3, Sports (5 sportgames voor de Wii) en (natuurlijk) Zelda. In bestelling staat bovendien “Wii Play” (9 kleine games), met op de verlanglijst de Cannon Fodder kloon “Battallion Wars” (uit in Q1, 2007).

Tuurlijk komt er een keer een echte review, maar nu moet je het hier maar even mee doen hoor. Gaan we nu weer even een portje tennissen. :)