Royalty.nl

Denemarken in de mangel

20 February 2006 in UncategorizedComments Off

Twaalf cartoons in een Deense krant en de hele Moslim wereld staat in vuur en vlam. En terwijl in de westerse wereld de discussie gaat over de mate waarin dergelijke uitingen mogen worden gedaan onder de noemer vrijheid van meningsuiting, wrijven de spin doctors zich achter de schermen in de handen. De hele affaire heeft namelijk niets met vrijheid van meningsuiting te maken en alles met politiek.

Even terug naar het begin. Het was een Deense imam die de cartoons ruim een half jaar na (!) publicatie in een Noorse (!) krant ontdekte en dacht hiermee de Deense regering onder druk te kunnen zetten onder de noemer ‘discriminatie’. Toen dat niet lukte, klopte hij aan bij Moslim broeders over de hele wereld. Ook daar kreeg hij nul op het rekest. Deels omdat de cartoons weinig schokkend werden bevonden en deels omdat in Islamitische pers aanzienlijk heftigere zaken worden gepubliceerd.

Het ging uiteindelijk allemaal mis in Syrië, waar een woedende menigte de straat op ging en spontaan een Deense ambassade in brand stak. Grappig gedachte wel, want iedereen die een beetje op de hoogte is van de situatie daar, weet dat je als burger nog niet van merk toiletpapier mag veranderen, zonder de geheime dienst daarover te raadplegen. Laat staan dus dat je spontaan de straat op mag. Daarna sloeg de vlam over naar twee andere lichtende voorbeelden op het gebied van pers- en bewegingsvrijheid: Iran en Libanon. Ook daar moesten de vertegenwoordigingen van de Deense overheid het ontgelden. 

En dat voor 12 spotprenten … of zou het ermee te maken hebben dat Denemarken op dit moment voorzitter is van de Veiligheidsraad van Verenigde Naties? Een orgaan waar Syrië zich moet melden inzake de moord op de democratisch gekozen Libanese premier en waar Iran op het matje moet komen voor haar nucleaire experimenten. Altijd handig om zo’n Deense voorzitter vooraf vast even de schijn van moslimhater mee te geven.

Europa had overigens weer een typische reactie op de Moslim woede. Vrijheid van meningsuiting werd heel erg belangrijk gevonden, maar tegelijk moesten links en rechts betrokken journalisten en eindredacteuren het veld ruimen. Diverse westerse ministers vlogen bovendien persoonlijk naar het Midden Oosten om excuses over te brengen. Laten we hopen dat het verontschuldigingen waren voor gekwetste gevoelens en niet voor publicatie. Het eerste is fatsoen, het tweede vrijheid van meningsuiting.