30 January 2006 in Bizar
Enige tijd geleden maakte de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad bekend een conferentie te organiseren die ten doel heeft uit te zoeken in welke mate het wetenschappelijk bewijsmateriaal voor de Holocaust steekhoudend is. Hij is namelijk zelf van mening dat de Holocaust meer mythe is dan waar gebeurd.
Frank (Trump voor INsiders) leverde zojuist de agenda aan voor de genoemde conferentie. Plaats, datum en dagvoorzitter onbekend. Misschien een leuke schnabbel voor Adolf.
29 January 2006 in Bizar
Een mooie Romeinse groet voor de leiders van Hamas, die op geheel democratische wijze een ruime meerderheid in het Palestijnse parlement wisten te bereiken. Hulde, maar niet omdat ik hoge verwachtingen heb van hun vredesinitiatieven of omdat ik vind dat daar een Islamitische staat gesticht moet worden. Maar wel omdat de overwinning van Hamas verder publiek optreden van Gretta Duisenberg zeer onwaarschijnlijk maakt. En in een tijd dat de kwaliteit op TV al niet optimaal is, ben je met ieder lichtpuntje blij.
29 January 2006 in Bizar
Met 1-4 speelde Utreg vandaag de allesreiniger uit 020 van de mat. Kenners verwachten dat trainer Blind nu zijn biezen moet pakken en zien voor hem een goede toekomst weggelegd als assisten coach bij RBC.
25 January 2006 in Communicatie
Terwijl we in Zwolle te maken hebben met een voorzitter die de supporters van zijn FC Zwolle uitmaakt voor terrorristen en bovendoen roept dat de club financieel niet op ze zit te wachten, pakt Utreg het mogelijk nog bruter aan door diverse fansites en fora te someren per direct alle FC Utrecht logo’s en branding van de site te verwijderen of anders straffe maatregelen tegemoet te zien.
Lees hier de weinig subtiele brief van financieel directeur Veneman online. Vanzelfsprekend zijn fans not amused.
Ik begrijp best dat die club zijn merk wil beschermen en misbruik wil voorkomen. Maar zo’n actie is natuurlijk niet handig, zeker niet omdat sommige sites gewoon al een jaartje of 7 in de lucht zijn en vaak duidelijk stellen dat het niet officiële fansites zijn. Daarnaast hebben het hier over supporters die de hele week met hun club bezig zijn en zeer gewilde klanten in de imposante fanshop zijn waar ze allerhande prullaria met logo’s, waaronder klokkies van Euro 700,-, mogen kopen. Waarom dus zo lopen kloten?
Laat ik voor de duidelijkheid even stellen dat deze site helemaal niets met FC Utrecht te maken heeft … maar wel onderhouden wordt door een Utreg fan die toevallig in Zwolle verdwaald is. Dit om te voorkomen dat Veneman ook mij een brief gaat sturen waardoor ik moet kiezen tussen principes en vrije tijd.
25 January 2006 in Uncategorized
Ja … Xbox360 is vanwege de herrie niet mijn ding, maar deze commercial mag er wel zijn. Het gaat natuurlijk om de muziek :)
23 January 2006 in Communicatie
Geld storten doe je bij een bank tegenwoordig gemechaniseerd. Ook bankbiljetten nemen de dames aan de bali niet meer aan, want ze kunnen niet controleren of ze echt dan wel vals zijn. Je bent dus aangewezen op de stortingsmachines.
De bank is net open, wanneer ik op deze maandagochtend op mijn gemak naar binnen stiefel. De oplettende lezer registreert ‘maandag’ en ‘ochtend’ en weet natuurlijk dat zowel FC Utreg als Zwolle gelijk hebben gespeeld. Echt goed kan mijn bui niet zijn en daarmee is mijn geduld dus beperkt.
In de rij voor de stortingsmachine ben ik nummer twee. Voor mij staan twee heren van midden 60, terwijl een oudere vrouw inmiddels een ware strijd levert met de machine: hij slikt haar muntjes niet. De rij achter me groeit tot 6 mensen, voordat de twee heren aan de slag kunnen.
De bali’s zijn druk bezet, ik tel 7 dames, maar hebben geen klanten. Het gesprek van de dag gaat daar over het nieuwe vriendje van één van de medewerkers. Ik sta inmiddels een minuut of 10 in de rij en vraag of ik misschien mijn geld aan de bali kan afgeven, maar dat blijkt geen optie. De medewerkster glimlacht vriendelijk, mogelijk om de pijn van het wachten te verzachten.
Inmiddels zijn de heren bezig met hun actie. Het zijn vermoedelijk kerkmensen, gezien de grote zakken met kleingeld die zij leegstorten in de stortbak van de machine. Niet alle muntjes worden geslikt, dus die worden nogmaals ingebracht … en nogmaals en nogmaals. De machine pakt ze niet, waarna er een dame bij wordt gevraagd die de muntjes tevergeefs nog een keer of drie het proces in mikt. Ze registeert daarna dat de machine 55 eurocent niet accepteert, controleert de muntjes en ruilt ze om. De nieuwe gaan de machine in en dan hebben we plotseling wel een winnaar! Tevreden noteren de heren de stand en pakken ze de lege zak in … om aan de tweede te beginnen.
Als ik eenmaal aan de beurt ben, heb ik bij elkaar net geen uur in de rij gestaan. Achter mij zijn inmiddels mensen vertrokken en anderen zijn weer aangeschoven. De bali’s hebben weinig te doen (letterlijk: nul bezoekers), behoudens het opruimen van twee omgevallen kopjes koffie.
Het storten gaat bij mij ook niet vlekkeloos, want de machine accepteert niet alle biljetten. Sterker nog, 5 van de 9 worden geweigerd, dus ook ik doe voor ondersteuning een beroep op een balimedewerkster. Die is natuurlijk druk in gesprek met haar collega, maar weet toch tijd te maken om een blik mijn kant op te werpen en mijn vraag aan te horen. Vanzelfsprekend blijft ze op haar stoel zitten, waardoor het gesprek plaatvindt over een afstand van een meter of drie: “Vijf van de negen accepteert hij niet? Dan moet u even op Ja drukken.” Waarna ze het gesprek met haar collega weer voortzet.
Aan de hand van haar opmerking ga ik de “Ja” knop zoeken. Die vind ik niet, dus pruts ik nog even door. En met succes, want de machine accepteert vervolgens nog één extra biljet. De rest blijft hij uitspugen.
Weer doe ik een beroep op de baliemedewerkster die zichtbaar geirriteerd besluit mij dan maar ter plekke te komen assisteren. Ze neemt de resterende vier biljetten in ontvangst, stopt ze in de machine en … ziet ze geweigerd worden. Daarop komt ze tot de conclusie dat ze waarschijnlijk te nieuw zijn. Mijn opmerking dat dit kan kloppen omdat ik ze net geprint heb, wordt verder genegeerd. De vier resterende hagelnieuw kreukloze roze biljetten worden één voor één verfrommeld en opnieuw ingevoerd. En ja, de machine accepteert ze nu wel. Met een “Alstublieft” verlaat de dame het front om haar collega verder bij te gaan praten over haar nieuwe vriend.
Ik pak mijn pas, mijn bon en loop naar de auto. Eenmaal achter het stuur, maak ik de rekening op. Geld storten: 1 uur en 18 minuten. Niet boos geworden, niet uit mijn vel geschoten … goeie actie! Met die nieuwe voornemens gaat het dit jaar wel lukken :)
19 January 2006 in Communicatie
Het is een half uur voor sluitingstijd wanneer ik een Dixonsfiliaal in loop om uit te vinden wat de nieuwe oogst aan games is voor de PSP en de Xbox360. Hoewel het allemaal tegenvalt, duik ik toch op de verpakkingen om uit te vinden wat ik nu weer niet ga kopen. Terwijl ik volledig gedesintereseerd de beschrijving van één of ander heftig geweldadig racespelletje voor de PSP lees, hoor ik achter me iemand een verkoper aanspreken: “Ik zoek een iPod.”
Automatisch kijk ik om. Ik zie een knul van een jaartje of 16, die geholpen wordt door een evenoude verkoper: “Jij zoekt een iPod of een MP3 speler?” De verkoper probeert hier natuurlijk uit te vinden of de potentiële koper uitsluitend interesse heeft in een mega populaire iPod of dat hij ook in de markt is voor een ander muziekspelertje: “Ik wil een iPod, maar weet nog niet of het de video iPod wordt of de Nano.”
Alsof de klant geen mening heeft stuurt de verkoper het gesprek de andere kant op: “Als je het mij vraagt, dan zou ik voor een Sony gaan. Maar dat is natuurlijk een persoonlijke voorkeur.” De jongen beaamt de persoonlijke voorkeur en vraagt of de verkoper een witte iPod Video uit de vitrine wil halen. De verkoper vindt het een mooi dun apparaat, maar “Niet zo mooi als een Sony.”
De potentiële koper houdt de iPod Video vast alsof het om een pasgeboren kind gaat. De verkoper lijkt het niet te willen zien: “Kijk, dit is de Nano. Die hebben we in zwart en wit, 2 en 4 Gb. Nadeel van iPod is natuurlijk dat je alle muziek bij de Apple muziekwinkel moet kopen. Dat hoeft bij Sony niet.”
Met twee Nano’s in zijn handen, geeft de potentiële koper aan ergens gelezen te hebben dat je met iTunes gewoon CD’s kunt rippen en op je iPod kunt zetten: “Je bent dus niet verplicht de boel online te kopen.” Hij wikt en weegt misschien twee minuten en kiest dan voor de iPod Video.
Ik sta inmiddels een doos te bekijken van Mercury voor de PSP. Een opvolger-achtig-iets van het mega verslavende puzzelspelletje Lumines. Ook geen koopkandidaat, want ik heb geen idee waar ik de tijd vandaan moet halen om het te spelen. Al helemaal niet omdat ik al weer een nacht heb gedroomd van het oeroude Zork en ik al tijd zoek om de Z-machine maar weer te installeren … alles met dank aan Akke voor deze link (uitsluitend de moeite waard voor liefhebbers).
“Voordat je voor de iPod Video kiest, moet je zeker even de Sony spelers bekijken.” Het is de verkoper die zich blijkbaar niet neerlegt bij de keuze van de klant. De vraag of de Sony ook video speelt moet de verkoper negatief beantwoorden, waarna de koper aangeeft geen interesse te hebben. Het deert de jonge verkoper niet, want hij zet de iPod Video terug en loopt naar de Sony vitrine: “Kijk, 20Gb. Zie die vormgeving.”
“Ik wil een iPod Video.” Het komt er inmiddels bijna smekend uit.
Terwijl ik de winkel uitloop concludeer ik dat het toch nog wel meevalt met het geduld dat de jeugd tegenwoordig weet op te brengen. Ik was na de tweede keer Sony al twee deuren verderop zo’n ding gaan kopen en als het daar bij bleef, dan had die verkoper nog geluk gehad.
15 January 2006 in Financieel
Het is een jaar of 4 geleden dat Yahoo zich onmetelijk populair maakte als verdediger van de vrijheid van meningsuiting op het interweb. Wat was toen het geval?
Een aantal Franse oorlogsslachtoffers hadden zich bij de rechter gemeld met de klacht dat de zoekmachine van Yahoo linkte naar diverse Nazi gerelateerde sites. Dat ging dan bijvoorbeeld om veilingsites waar de nodige historische items verkocht werden, informatieve – en historische sites, maar ook sites die er een mening op na hielden die tegenwoordig ook erg populair is in Iran. De Fransen kregen het voor elkaar dat Yahoo de links moest verwijderen op haar Franse sites, maar ook op het hoofdportal Yahoo.com. De zoekmachine was daar niet happy mee en trok onder het motto ‘vrijheid van meningsuiting’ ten strijde.
Aan die strijd is nu een eind gekomen, omdat een Amerikaanse rechter heeft besloten dat er een reeks van technische redenen zijn waarom de eisen van Yahoo niet relevant zijn. Einde oefening dus voor Yahoo, hoewel ze het zelf natuurlijk nog wel als een overwinning uitleggen.
Het gedrag van Yahoo van toen, staat in schril contrast met haar opereren anno nu. Onlangs nog hielp Yahoo de Chinese regering bij het opsluiten van een Journalist die via zijn Yahoo mail account had geklaagd over de beperkingen op vrijheid van meningsuiting. Duidelijk bewijs dat bij Yahoo ook de commercie regeert …
12 January 2006 in Uncategorized
De keynote van Steve Jobs zo aan het begin van MacWorld zit traditioneel vol nieuwe producten. Ook nu was er weer veel te melden. De software suits iLife en iWork gingen naar versie 06, er zijn uitbreidingen op DotMac (.mac), wat kleine dingetjes voor de iPod, een update op het besturingssysteem en dan waren er de nieuwe Macs met intel processoren. Genoeg daarover elders.
Een melding die in de media ondersneeuwt was het statement van Roz Ho, bij Microsoft verantwoordelijk voor de Mac business unit. Zij gaf aan dat Microsoft dit jaar met een nieuwe versie van haar Office Suit en Messenger voor OS X gaat komen en de komende vijf jaar regelmatig nieuwe versies van genoemde producten uit te brengen. De laatste Office voor de Mac dateert overigens van 2004.
11 January 2006 in Technologie
Ik hoor het mezelf nog zeggen op de vraag waarom ik Apple gebruikte: “Stabieler, crasht nooit en doet het altijd. Gewoon altijd.” En dat is ook echt zo, behalve gisterenavond.
Het moet een uur of twee geweest zijn na mijn uitspraak, toen ik mijn notebook open deed om even een schemaatje te mailen naar mijn gesprekspartner. Zoals gebruikelijk was mijn Powerbook binnen twee seconden wakker uit slaapstand. Terwijl ik het bestand opzocht in mijn projectdirectory, dook “software update” op met updates voor het OS (10.4.4), update voor iTunes, Quicktime en nog wat zaken. Aanklikken en downloaden, terwijl ik de mail verstuurde … zo dacht ik.
Daar kwam even een kop koffie tussendoor, was de update klaar en werd een reset geadviseerd in verband met het bijwerken van het besturingssysteem. Aangezien het geen kwaad kan om af en toe eens opnieuw op te starten, ging ik akkoord. De email ging ik na de reboot versturen.
Nee dus, want mijn trouwe Powerbook kwam niet meer terug in de grafische interface en presenteerde mij één terminal. Leuk voor Unix hacks, maar niet aan mij besteed. Met kunst en vliegwerk deed ik wat diskchecking en runde ik wat standaard utilities. Daarbij geholpen door mijn vriendin vrouw, die technisch beter op de hoogte is dan ik. Het mocht niet helpen … het was inmiddels half 2 ‘s nachts, dus ik besloot het probleem voor de volgende dag te laten.
Die volgende dag bracht heel veel helderheid in de vorm van een groot aantal vage tips op diverse forums. “Besturingssysteem bijwerken,” zij een klein stemmetje in mijn achterhoofd. Dat is een proces waarbij je eigenlijk je OS vervangt, maar al je instellingen en applicaties behoudt. Goed concept van Apple. 27 minuten werk … goeie optie, maar dan werd het probleem niet opgelost en dat kan ook niet de bedoeling zijn. En dus ging ik eerst een tooltjes kopen (DiskWarrior), installeren op een andere Powerbook en zien dat ik via een Firewirekabel de boel gerepareerd kreeg. Dat lukte na veel vijven en zessen en dus was er hoop dat het alsnog goed kwam.
Maar nee …. mijn Powerbookje bleef lekker in de terminal hangen. Heerrrrrrrlijk. En dus ging ik alsnog het besturingssysteem bijwerken. Het was inmiddels over half 5 en ik was er dus al een uurtje of – och – 8 mee bezig. Zonde van de tijd, maar aan de andere kant een teken dat ik rustiger ben geworden, want vijf jaar geleden had mijn mooie alu 17″ Powerbook al een carrière als frisbee gehad.
Tien over 5 was ik up-and-running met mijn OS, al mijn applicaties en instellingen. Nog geen half uurtje herinstall. Tja, dat had ik ‘s ochtends toch direct moeten doen. Maar ja, dan had ik me altijd afgevraagd wat nu precies de reden van die crash was …. kijk, op zich vraag ik me dat natuurlijk nu ook af, maar wel in de wetenschap dat ik het in ieder geval in acht uur met alle power van Google niet heb kunnen vinden. Daar word je op zich niet beter van, maar het houd je van de straat en dat is dan ook wel weer wat waard.
10 January 2006 in Communicatie
Na de Heineken hoge hoed en de Heineken toeter hoed, verwelkomen we nu pas echt zinnig supporters materiaal. Het betreft hier een helmpje voor gebruik tijdens het WK in Duitsland.
Pas op, niet te verwarren met het origineel.
Natuurlijk gaan we er in Nederland direct weer een probleem van maken dat er een relatie wordt gelegd met de werkkleding van de mannen van Adolf. Maar vergeten wordt dat de helm ook al in de eerste wereldoorlog gebruikt werd (hier, hier). Of wat te denken van de Duitsche Brandweer anno 2006. Misschien moeten we ook nog eens nader kijken waar de Nato tegenwoordig mee opereert. Neem bijvoorbeeld onze eigen Wehrmacht Landmacht. Ik bedoel maar.
Overigens kon die helm nog weleens bittere noodzaak zijn voor de fans die daadwerkelijk live wedstrijden gaan bezoeken. De Duitsche consumentenbond heeft inmiddels geconcludeerd dat niet alle WK stadions even veilig zijn.
9 January 2006 in Bizar
Een Zweedse sex shop bleek dermate heet dat minimaal één van haar bezoekers ter plaatse behandeld moest worden aan brandwonden. Hoewel de politie een aanslag vermoedt, sluit ze een ongeluk tijdens het passen niet enige nieuwe electronische toys niet uit. Ook laat ze de optie open of de bezoeker soms tot een explosieve climax kwam.
Al Qaeda, Hamas en Islamic Jihad hebben nog geen verantwoordelijkheid opgeëist.
Via CNN.
9 January 2006 in Maatschappij
Terwijl in Nederland de discussie volop woedt over het al dan niet leveren van 1200 troepen voor een vredesmissie in Afghanistan, heeft de VS besloten de druk vast op te voeren. Paul Bremer, ambassadeur voor de VS in Nederland tussen 1983 en 1986, geeft aan dat er sancties wachten als Nederland niet meedoet. Hij vraagt zich verder af wat Navo nog voor zin heeft als Nederland geen troepen levert.
Boeiend, want het geeft vooral aan dat ik de afgelopen weken inderdaad heel veel nieuws gemist moet hebben. Voor mijn trouwen (23 december) bestond de Navo nog uit een groot aantal landen. Ik begrijp uit de woorden van Bremer dat het tegenwoordig dus nog slechts Nederland en de USA is. Boeiend.
Bremer zegt verder dat Europeanen niet begrijpen dat het na 9/11 helemaal anders is geworden. Volgens hem begrijpen Amerikanen dat we in een vijandige wereld leven en zien we dat in Europa niet. Logische reactie van deze man en het geeft maar weer aan hoe kortzichtig onze Amerikaanse ‘vrinden’ zijn. Twee torentjes plat en het is plots een ‘gevaarlijke wereld’. Bremer realiseert zich waarschijnlijk niet dat de laatste twee serieuze wereldoorlogen voor Europa een thuiswedstrijd waren, waarbij hele steden in vlammen op gingen. Twee torentjes … pfffff.
Oh, en laten die Amerikanen nu even niet komen met hun standaard uitspraken dat omdat zij Europa in twee wereldoorlogen uit de shit hebben geholpen, nu plots onbeperkte rechten hebben. Los van de historische onwaarheid van die uitspraak, adviseer ik ze dan eerst maar eens na te zoeken wie eigenlijk de wapens leverde voor hun vrijheidsstrijd in 1776 en welk land als eerste de USA als een onafhankelijk natie erkende. Praten we dan verder.
Van de Holland Ring
In 1776, after the Declaration of Independence, the Dutch cannons at Fort Orange on the Caribbean island of Saint Eustace were the first to answer a salute from visiting American war ships. That was on 16th November 1776, and the visiting war ship was the Andrea Doria. Thus, The Netherlands was the first nation to recognize the United States of America. This is now known as The First Salute, and 16th November is Dutch-American Heritage Day.
Nou hopen dat er een Nederlandse politicus met ballen opstaat die de Amerikanen aan hun belofte houdt. Kom maar met die sancties. Leuke test om te zien hoe sterk de EU nu echt is.
Maar één ding is zeker. Als we naar Afghanistan gaan, dan gaan we voor de veiligheid van onze jongens toch niet vertrouwen op een ‘bondgenoot’ die direct naar pressiemiddelen grijpt wanneer het diplomatiek even tegenzit? Ik zie het voor me: “Yes Mr Kamp, we understand that your troops are under heavy fire and we are more than willing to solve that problem for you, as soon as you commit an additional 2000 troops.” Nee toch zeker.
9 January 2006 in Bizar
Een maand geleden meldde ik al dat men in Japan heftig last had van kwallen van circa 2 meter. Naar nu blijkt is de overlast in Australië groter, nu daar een meisje van 7 overleden is aan een ontmoeting met zo’n vriendelijke alleseter.
Overigens wees Akke me erop dat Japanners erin geslaagd zijn om er een soort Tofu van te maken. Ze promoten hem bovendien als een delicatesse. Als dat daar aanslaat, dan is het probleem waarschijnlijk vlot opgelost.
Ben overigens wel erg benieuwd hoe gedroogde kwal smaakt.
8 January 2006 in Uncategorized
Het is bijna 6 uur ‘s avonds als ik in mijn werkkamer zit te schrijven en buiten iemand de weg hoor vragen naar de Hagelstraat in Zwolle. Da’s opvallend, want ik dacht dat het "Hagelsteeg" was, aangezien het nog geen twee meter breed is. En dan benader ik het nog positief.
De zoeker is in ieder geval warm, want de riant met graffiti gedecoreerde Hagelstraat zit volgens mij een meter of 20 verderop. Alleen vraag ik me af wat hij daar op zondagavond moet? Dat is allemaal winkelgebied dat rond deze tijd redelijk gesloten is. Heel misschien zit er een eetgelegenheid, maar die is dan tamelijk onregelmatig open, aangezien wij alles hier in de buurt toch wel meerdere malen hebben geprobeerd.
Ik kijk naar buiten en zie een verzorgd uitziend heerschap, leeftijd ca. 45 jaar. Echt zo’n voorname man: lange jas, rode sjaal, hoed en in zijn rechterhand een luxe geschenkverpakking in de vorm van een sierlijk wit papieren tasje met klassiek ronde hengels. Er is te weinig licht om het merk te kunnen lezen, maar het is zeker iets voor dames. Misschien zit daar een studentenhuis en gaat ie op bezoek bij familie (dochter?) of zo. Of anders houdt ie er misschien een jonge vriendin op na?
Het maakt allemaal niet uit. Feit is dat hij weinig bekend is in Zwolle, want anders heb je niet het lef op om zondagavond zonder kaart of instructiess in de uitgestorven binnenstad op zoek te gaan naar iemand die je kan helpen je bestemming te vinden. Op zondag is Zwolle namelijk redelijk dood wat dat betreft. Of hebben we hier te maken met iemand die gewoon wat naïef is? Hoe dan ook, de kans is groot dat hij zich waarschijnlijk nooit zal realiseren hoe hij geboft heeft überhaupt iemand te treffen. Laat staan dat die figuur ook dat louche straatje nog wist te vinden.
Enige tijd geleden maakte de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad bekend een conferentie te organiseren die ten doel heeft uit te zoeken in welke mate het wetenschappelijk bewijsmateriaal voor de Holocaust steekhoudend is. Hij is namelijk zelf van mening dat de Holocaust meer mythe is dan waar gebeurd.
