Royalty.nl

De samenleving … ehhhhhh

28 November 2005 in CommunicatieGeen reacties »

Het is een uur of half 11 en ik zit in de auto op weg naar een bespreking in Maarsen. Het is koud buiten, mijn auto vertelt me dat het glad is en adviseert me rustig te rijden. Dat doe ik dus.

Voordat ik Zwolle uit ben, gaat de telefoon: het is een relatie, over thuiswerken. Ik leg hem uit hoe dat bij ons werkt en wat de voor- en nadelen zijn. Leg hem ook uit wat het kost. Hij klinkt enthousiast: “Interessant, bel je later van de week even voor een afspraak.” Ik ben inmiddels bij afslag Wezep als hij ophangt.

“Vaak zijn ze 12 of 13 als ze al willen neuken. Of iets oraals. Teken van deze tijd.” U begrijpt natuurlijk dat de radio automatisch het audiosignaal van de telefoon vervangt wanneer het gesprek beëindigd is. In dit geval de EO, radio 1. En het wordt erger, dus ik schakel naar Radio 3. Doorgaans ook niet zonder risico, maar dit keer valt het mee.

Aangezien dat R&B van 3 niet mijn ding is, schakel ik een keer of drie terug naar Radio 1, maar haak af bij de combinatie van meisjes van 13-15 jaar, vaginale sex en jongens die verhalen over spastische bewegingen van meisjes die niet willen: “Dan houden ze zo achterlijk de benen bij elkaar”.
En bedankt…

Tijd voor een CD: Het Goede Doel – LIVE. Pfff … ik word oud, denk ik.

Ruim een uur later arriveer ik ruim op tijd voor mijn lunch in Maarssen. Ik neem plaats in de lobby van het rustieke hotel en wacht op mijn afspraak. Achter me zit een dame stevig op haar notebook te hengsten. Goed idee, dus dat ga ik ook doen.

Dan gaat haar telefoon. Prompt houdt het houthakken op. Of ze heeft een slechte verbinding, of is zelf half doof. Feit is dat haar stemvolume aardig aan de harde kant is. Meeluisteren is geen keuze, maar een verplichting, zoals ik ook de bali medewerkster zie doen.

“Nee … nee … waanzinnig leuk gehad … dronken ook, ‘tuurlijk … ja, zeker geneukt … vanochtend ook nog sex … nee, zie ik nooit meer … jammer, lekker ding wel … jij dan? … jammer zeg … volgende keer beter toch? …. vanavond al …. toe maar … doeeeeei!”

Wat een samenleving. Het zijn van die momenten dat ik me gelukkig prijs dat ik geen kinderen heb. Echt …