30 August 2005 in Alleen op de wereld
En de Nederlandse Moslim Omroep (NMO) stuurt een erg Arisch ogende camera crew.
30 August 2005 in Alleen op de wereld
Dit keer een heuse parkeergarage in hartje Amsterdam.
29 August 2005 in Alleen op de wereld
In Amsterdam is een rel uitgebroken, nadat een manager van een lunchroom aan de PC Hooft twee dames de deur wees die daar hun kroost ouderwets met de borst zaten te voeden. Vriendinnen van de dames pikten dit niet en trokken massaal naar de tent in kwestie om daar uit protest hun kinderen de borst te geven. Volgens hen moeten kinderen overal en altijd gevoederd kunnen worden.
Ik ben het daar om diverse redenen niet mee eens, want als er iets is dat we hier in dit kikkerlandje moeten voorkomen is dat kinderen dezelfde vrije en heilige status krijgen die ze ook in Zweden, Israël en de VS hebben. Geloof me, daar zitten we niet op te wachten. Dat creëert een samenleving van huilebalken en zwakzinnigen.
Iedereen die wel eens een keer met El Al of een serieuze Amerikaanse carrier gevlogen heeft, weet wat ik bedoel. Stewardessen moeten halsbrekende toeren uithalen om over kinderen te stappen die midden in het pad zitten te spelen. Reizigers die vervolgens gaan zeuren dat hun maatlijd niet op tijd geleverd wordt, moeten vooral begrip hebben voor het feit dat daar gespeeld wordt. Als er al iemand op zijn flikker krijgt, dan is het de stewardes en niet de ouder. Ik zie het vaak met lede ogen aan.
Hetzelfde effect heb je op de markt, of in een warenhuis. Zo’n moeder rijdt je van de sokken met haar wagentje, buggy of hoe het pokke ding ook heet en dat kind begint te janken. Krijg je zo’n blik toegeworpen van "Heb je nu je zin?". Of ik er iets aan kan dan dat zo’n miep niet met zo’n kar overweg kan en dat het kind inmiddels al gemigreerd is naar type schreeuwlelijk. Fuck eens lekker op zeg.
Dan hebben we nu dus de borstvoedingrel. Stel je toch eens voor dat je in zo’n restaurant zit en zo’n dynamisch duo gaat daar dat kroost zitten voeren. Borsten op tafel en hoppa. Logisch gevolg? Precies: camera erop, want dat is altijd leuk voor je weblog. Daar krijg je natuurlijk gezeik over van die moeders, want zij vinden dat de uitbater hun privacy had moeten garanderen. ‘Tuurlijk, daarom ga je natuurlijk ook met je tieten-met-kind in een vitrine zitten aan de PC Hooft. Kom nou toch eens effe.
Wat is de volgende stap? Een luier verschonen op de tafel naast me? Of gaan we het toestaan dat iemand in zo’n lunch room zijn Golden Retriever mag gaan zitten borstelen? Of nog erger, dat iemand zijn huisspin gaat zitten voeren met levende muizen, zijn Duitse staander een behandeling geeft tegen aambeien, of naast je gaat zitten masturberen? En wat nu als die laatste een briefje van een therapeut overlegt, waarop staat dat dagelijks publiekelijk rukken ernstig sexueel geweld jegens kinderen voorkomt? Nee toch zeker …
Om problemen te voorkomen lijkt het me zinvol dat de horeca met bordjes gaat aangeven waar wel of niet gevoed mag worden en waar kinderen wel of niet welkom zijn. Persoonlijk ga ik namelijk al volledig door het lint wanneer kinderen de boel slopen en ouders het normaal lijken te vinden. Laat staan dat zo’n ettertje 25 minuten mag janken, omdat het ‘straks wel overgaat’.
Rot op, ik heb ook rechten.
29 August 2005 in Alleen op de wereld
Thais Restaurant, Diezerpoortenplas 3, 4229882. Ma-di gesloten. Reserveren is aan te raden.
Goed Thais restaurant in hartje Zwolle. Altijd vers en goede prijs/kwaliteit verhouding: Euro 30 voor een vers 3-gangen menu. Toetjes vallen tegen. Bediening is professioneel, niet opdringerig en zeker niet overdreven onderdanig (ja, ik weet dat het in die cultuur zit, maar dat gekruip is aan mij niet besteed.) Terras in de zomer, met een enkele keer live muziek.
Voordelen: gevarieerde menukaart, altijd vers en relaxte sfeer.
Nadelen: kinderen toegestaan, teveel tafels voor het vloer oppervlakte.
28 August 2005 in Alleen op de wereld
Thomas a Kempisstraat 4, 0384542255.
Bezorgen van 16.00 – 21.45 uur, 12.00 – 21.45 op vrij-zo. Minimale bestelling = Euro 8,-. Bezorgkosten altijd 0,75 cent.
Kwaliteit wisselend, nooit echt slecht, nooit bijzonder. Het is een gemiddelde hap, die altijd snel en warm bezorgd wordt. Ze gebruiken telefoon/computer integratie, dus nooit dubbel uitleggen hoe ze je moeten bereiken (deur aan de zijkant, 6 keer bellen, etc). Nadeel: bezorgkosten en vlakke hap. Risicoloos.
Onderstaand de niet complete menukaart … er missen misschien 15 gerechten, maar ik ben te beroerd om ze te knippen en plakken. Moeten ze dat ding maar A4 maken. 
28 August 2005 in Alleen op de wereld
De afhaal- en bezorgpagina van Zwolle is op veler verzoek terug. Geheel volgens beproefd recept: contactinfo, menu kaart indien beschikbaar en korte referentie. Vanaf vandaag iedere dag een nieuwe toko in de picture.
28 August 2005 in Alleen op de wereld
kun je gemiddeld terug vinden in een keyboard van een computer. Het is onduidelijk of dit verband houdt met het feit dat 70% van het surfen naar porno gebeurt tijdens kantooruren. Een andere reden is natuurlijk eten boven een keyboard.
28 August 2005 in Columns
Je kent ze wel, van die marketeers die even net iets te snel een leuke naam willen bedenken. Bij voorkeur iets Engelstalig, want dat klinkt wel stoer. Fles drank erbij, beetje geinen en *PLOP* daar is ie dan. Logoootje erbij, siteje erbij en klaar ben je … beetje communicatie richting doelgroep en je bent in business.
De mensen achter earlyadaptors.nl moeten dit zo gedaan hebben. Kan niet anders. Want wat blijkbaar niemand is opgevallen, is dat er in de naam van deze site die zich richt op berichtgeving rond marketing, communicatie en alles wat nieuw is, een heftige spelfout zit.
Een adaptor heeft volgens mij namelijk iets met stroom en het omzetten van spanning te maken: van 220 naar 16 volt. Voeding heet het ook wel, dacht ik.
Wat zij bedoelen is een Adopter, iemand die iets opneemt. Zeg maar: de Early Adopter.
Bruut wel, zo’n fout. Zeker omdat ie doorijlt in de URL. Awwww.
Jongens, volgend keer effe zo’n woordje door een woordenboek halen, of door je dashboard widget (Mac only). Of doet het eens ouderwets: koop voor de fun eens gewoon een Websters bij De Slegte. Editie van vorig jaar: Euro 19,99, altijd leuk voor in de kast.
En nu maar hopen dat ze geen kleine tenen hebben.
28 August 2005 in Alleen op de wereld
Is het een bal? Is het een vliegtuig? Nee, het is Super Grover David Smith, die zich als menselijke kanonskogel vanuit Mexico de VS in liet schieten, met het paspoort tussen de tanden. Want open grenzen kennen ze daar niet echt en voordat je het weet betekent zo’n stunt het einde van je vrijheid. Daar doet de familie Bush niet zo moeilijk over.
De actie maakt deel uit van een internationaal kunstproject en kon rekenen op de steun van betrokken autoriteiten.
David komt uit een echte Baron van Münchhausen familie, aangezien zijn zoon, twee dochters en neef ook regelmatig worden afgeschoten met 1 van de 5 kanonnen die de familie rijk is. Meer, inclusief foto’s bij de Beeb.
28 August 2005 in Alleen op de wereld
Zo kan het ook!
28 August 2005 in Recensie
Als lezer verslind ik sterk uiteenlopend materiaal, waar toch wel iets van een patroon in zit: websites voor de actualiteit, boeken voor het diepere vakgerelateerde hoe-en-waarom en tijdschriften voor het vermaak. Sommige magazines koop ik voor een enkel artikel en andere voor het algemeen niveau. Op één ben ik zelfs geabonneerd: HP/De Tijd. Reden: Cindy & the city, een altijd hilarische column over het leven van een vrijgezel van begin 30. Het is een stukje Neerlands Chicklit waar ik altijd erg van geniet, hoewel ik als man-34 jaar duidelijk geen doelgroep ben.
Niet onverwacht verscheen er een heus boek van haar hand: Het beest in Daisy. Mijden dus, want mijn stelregel is dat ik GEEN boek ga lezen van iemand die ik als columnist enorm waardeer. Dat is vragen om problemen. Sterker nog, in 9 van de 10 gevallen kan ik dan beter direct maar mijn abonnement opzeggen, want na het lezen van een boek is je columnist(e) niet meer dezelfde en raak je zo’n tijdschrift nooit meer aan. Dat leek me in dit geval geen goed idee en dus ging Daisy op de zwarte lijst.
Tijdens een moment van zwakte, dwaling of pure verveling, besloot ik één HP/De Tijd eens wat verder door te bladeren. Ik las een boekrecensie van Max Pam, een recensent die ik als columnist ken uit het parool. Verder las ik vroeger wel eens wat materiaal van hem in de Vrij Nederland en volgens mij ook het NRC. De kijk van Max op het leven in zijn algemeenheid of boeken en schrijvers in het bijzonder, is zeker niet aan mij besteed. Volgens mij deed Max ook nog iets met torens en pionnen … zegt op zich genoeg. En ik mag dat zeggen, want ik deed ooit iets met damstenen. Toch pakte ik deze recensie even mee, want hij deed Daisy.
Max veegde op zeer brute manier de vloer aan met Cindy en fileerde het boek overdwars. Als vanouds ging hij te keer, waarbij hij "Het beest in Daisy" zelfs durfde te vergelijken met materiaal van Heleen van Royen. Buitengewoon curieus, want op het feit na, dat het in beide gevallen vrouwelijk auteurs zijn, gaat de vergelijking op alle vlakken mank. Al met al een recensie van iemand die aangeeft in de extra tijd van zijn leven te zitten en de binding met de huidige samenleving volledig te missen. Max had het bij de 20ste eeuw moeten houden en die hersenbloeding moeten aanvaarden als een ideaal moment voor een nette exit. Gemiste kans Max!
Voor mij was zijn bijdrage aanleiding om Daisy van de zwarte lijst te halen. Gisteren kocht ik daarom de roman bij mijn vaste boekwinkel, waarbij ik deze keer in plaats van het Parool maar een Trouw pakte. Even geen Max voor mij dit weekend, maar wel Daisy.
In stijl van de columns is de roman rechttoe, rechtaan. In 208 pagina’s jast Cindy als een sneltrein door het leven van Daisy, een twijfelende dertiger (term geroofd van de kaft) die moeite heeft met relaties. Hilarische momenten worden afgewisseld met diepe droefenis. Het taalgebruik is plat en zeer eigentijds. De verhaallijn is dynamisch, maar voorspelbaar. Diepgang vind je uitsluitend in de ontwikkeling van de karakters.
Als je klaar komt op Mulisch en houdt van mooie lange geneste zinnen, complexe verhaallijnen en moeilijke thematiek, dan is "Het beest in Daisy" niets voor jou. Heb je een frisse geest, leef je in de dynamiek van 2005 en/of denk je met veel plezier terug aan het moment waarop die bleekgroene OV studentenkaart werd ingevoerd met de vrijheid die dat bracht, dan moet je dit werk van Cindy Hoetmer absoluut lezen.
En Max? Die leest stiekem nog dagelijks de pagina’s 190 en 191 van "Het beest in Daisy", waarbij hij zichzelf ziet in de rol van de onderdanige Philip en Heleen van Royen als de dame in het zwart. Ohhhh, mooie natte droom heh Max, maar ehhh, denk je wel een beetje aan de druk op je hersens?
27 August 2005 in Alleen op de wereld
Een aantal lezers van het zwaar gereformeerde Nederlandse dagblad vindt het ongepast dat die krant zoveel aandacht besteed aan hun gevallen broeder R. Folkers die zich negen jaar lang vergreep aan zijn dochtertje, startende direct nadat ze geboren was.
Een groot aantal ingezonden bijdragen vindt dat de krant de nieuwsvoorziening op dit punt moet indammen. Volgens die brieven gaat het om een broeder die bovendien berouw getoond heeft. Zand erover dus. Dat is precies het imago dat de zwaar gereformeerde gemeenschap in Nederland heeft.
Maar het ND wil daar niet van weten, waarvoor mijn complimenten. In het hoofdredeactioneel commentaar slaat Peter Bergwerff de spijker op zijn kop: "Kwaad is kwaad en ‘christelijk’ kwaad is in zekere zin nog kwader."
HULDE!
27 August 2005 in Alleen op de wereld
Terwijl Europa schande spreekt over de schandelijke belangenverstrengelingen van onze Minister Veerman, toont Balkenende wederom aan over een niet onaanzienlijke partij boter op zijn hoofd te beschikken. Na de minsterraad van gisteren roemde hij Veerman om zijn integriteit en loyaliteit (oa. Trouw). Het zegt meer over Balkie dan over onze landbouwminister.
Wat is nu precies het geval? Toen Veerman minister werd, moest hij zijn belangen in bedrijven in Nederland en Frankrijk onder brengen in onafhankelijk opererende organen. Veerman bedacht hiervoor een Franse BV en een Nederlandse stichting. So far, so good. Maar nu blijkt dat Veerman zelf bestuurder is van die Franse BV en als zodanig ook opereert. Ja, hij strijkt zelfs landbouwsubsisidies (Euro 190.000,-) op. Kassa, zoals dat heet. Ik neem aan dat Balkie & Co er inmiddels wel uit zijn, waarom hun geloofwaardigheid ver te zoeken is.
1 ding is inmiddels zeker: van Veerman zijn we voorlopig nog niet af.
